Οι Τιτάνες, δηλαδή εμείς, ο καθένας, δυο χέρια δυνατά και άξια...

Οι Τιτάνες...

Όταν τα σχολειά, οι μαθητές, οι δάσκαλοι στέκονται αντάξιοι των προγόνων τους και της μάθησης που υπηρετούν, τίποτ' άλλο δε με νοιάζει,
αν το λένε δραχμή, ευρώ, μάρκο, τηλεόραση, Βουλή, Ευρωπαϊκή Ένωση,
ή όπως κάθε παραμυθάς το λέει,
αρκεί να μαθαίνουμε, να διδάσκουμε, να διδασκόμαστε, να ερευνούμε, να αμφισβητούμε,
το επίπεδο κρατούν στα χέρια τους οι Άτλαντες, που είναι γίγαντες, που είναι Τιτάνες, που είναι γήινες κι υπερκόσμιες μορφές
δηλαδή εμείς, ο καθένας, δυο χέρια δυνατά και άξια,
μικρά μα και μεγάλα,
Ναι, δεν με νοιάζει πως το λένε το ευρώ, πως το λεν το ποταμό, πως το λεν το κέρμα,
τα χέρια με νοιάζουν από τους Τιτάνες.

από το ιστολόγιο του Π. Καζακίδη

Καλή σχολική χρονιά ;-)

Υ.Γ. το παραπάνω ποίημα έπεσε στην αντίληψη μου το Καλοκαίρι που μας πέρασε λίγο πριν - λίγο μετά τις μέρες των διαπραγματεύσεων, πράγμα που κάνει μπαμ νομίζω ;-) Ετοίμασα την ανάρτηση αλλά για κάποιο λόγο δεν το ανέβασα. Τώρα που ξεκαθαρίζω τις παλιές αναρτήσεις το ξανα-βρήκα και μου φαίνεται ότι ταιριάζει μια χαρά και για αρχή σχολικής χρονιάς...





Δεν υπάρχουν σχόλια :