Αχ αυτό το γράψιμο...

Ανοιχτή επιστολή-έκκλησης βοήθειας προς κάθε συγγραφέα, φιλόλογο (και άνθρωπο :-) )...


Αχ αυτό το γράψιμο (= η διαδικασία καταγραφής των σκέψεων μου σε χαρτί)...

Με ταλαιπωρεί (και το ταλαιπωρώ) από την πρώτη δημοτικού. Ας δώσω ένα παράδειγμα. Από χθες το απόγευμα προσπαθώ να συντάξω μία περίληψη εργασίας για ένα συνέδριο. Παιδεύομαι λοιπόν 30 λεπτά με την εξής (αλλά και σχεδόν με κάθε άλλη) πρόταση:
Τα Massive Open Online Courses - MOOCs είναι μαθήματα που αποσκοπούν στη μαζική και ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση μέσω του Διαδικτύου.
χμ, σκέφτομαι, μήπως μπορώ να αποδώσω πιο κατανοητά αυτό που θέλω να πω ως εξής...
Τα Massive Open Online Courses - MOOCs είναι διαδικτυακά μαθήματα που αποσκοπούν στη μαζική και ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση.
και μετά λέω μήπως αντί των προηγουμένων να βάλω ένα ακόμη ρήμα και μου προκύπτει αυτό:
Τα Massive Open Online Courses - MOOCs είναι μαθήματα που προσφέρονται διαδικτυακά και αποσκοπούν στη μαζική και ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση.
Και διαβάζω και ξανα-διαβάζω και σβήνω και γράφω και τζίφος...

Τελικά επέλεξα το πρώτο γιατί όταν το διαβάζω μου δημιουργεί μια αίσθηση που είναι λίγο πιο κοντά σε αυτό που θέλω να πω...

Το μεγάλο πανηγύρι αρχίζει όταν οι προτάσεις γίνουν δύο, τρεις, τέσσερις. Όταν δε γίνουν τόσες πολλές που μπορούν σχηματίσουν δύο και τρεις παραγράφους τότε με πιάνει απελπισία μιας και οι εναλλακτικοί τρόποι τοποθέτησης, μετάβασης από τη μία στην άλλη, κλπ είναι τόσοι πολλοί που θα μπορούσα να αφιερώσω μισή μέρα σε δοκιμές.

Πάντοτε η αγωνία μου είναι ίδια: πως θα γίνει πιο κατανοητό το κείμενο εκφράζοντας όσο πιο πιστά γίνεται αυτό που χω στο μυαλό μου...

Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να με βοηθήσει ώστε να μη παιδεύομαι τόσο πολύ όταν γράφω; Κάτι σαν μεθοδολογία βρε παιδάκι μου, σαν τις συνταγές μαγειρικής...

Ευπρόσδεκτη κάθε συμβουλή / βοήθεια...


Ευχαριστώ,
Φίλιππος


Υ.Γ: Προχθές έπεσα πάνω σε κάτι που είπε ο Όσκαρ Ουάιλντ και παρηγορήθηκα λιγάκι:
"όλο το πρωί διόρθωνα ένα κείμενο, αλλά, τελικά, έβγαλα μόνο ένα κόμμα. Το μεσημέρι, το ξανάβαλα κι αυτό".
μέχρι που σκέφτηκα, μα τι κάνω ο ανόητος; συγκρίνω τα κείμενα μου με αυτά του Ουάιλντ;

Δεν υπάρχουν σχόλια :