Δημιουργία Ψηφιακών Αφηγήσεων με το StoryBoardThat
Δημιουργούμε ψηφιακές αφηγήσεις με το online λογισμικό StoryBoardThat
Παρακολουθήστε το παρακάτω tutorial (5 mins)
Η παρακάτω παρουσίαση παρουσιάζει τα σημαντικότερα σημεία του StoryBoardThat

Μαρτίου 14, 2022 Philippos Koutsakas
Δημιουργούμε ψηφιακές αφηγήσεις με το online λογισμικό StoryBoardThat
Παρακολουθήστε το παρακάτω tutorial (5 mins)
Η παρακάτω παρουσίαση παρουσιάζει τα σημαντικότερα σημεία του StoryBoardThat
Μαρτίου 13, 2022 Philippos Koutsakas
Η Justine Sacco, λίγο πριν μπει στην πρήση από Λονδίνο προς Κέιπ Τάουν αναρτά ένα τούιτ το οποίο θα αλλάξει με τον πιό δραματικό τρόπο τη ζωή της. Η ψηφιακή της προσωπικότητα θα πάρει τον έλεγχο της πραγματικής της προσωπικότητας στην εποχή των social media...
Η ομιλία του Jon Ronson είναι διαθέσιμη ΕΔΩ
Αναζητήστε παρόμοιες ιστορίες στο διαδίκτυο...
Μαρτίου 09, 2022 Philippos Koutsakas
Δημιουργία παρουσιάσεων με Google Slides
Δημιουργία παρουσιάσεων με Google Slides
Οδηγίες για "πετυχημένες" παρουσίασεις
Μαρτίου 08, 2022 Philippos Koutsakas
Η Hedy Lamarr εκτός από μια λαμπερή ηθοποιός ήταν και μια σπουδαία εφευρέτρια, την οποία ονομάζουν «η μητέρα του Wi-Fi και άλλων ασύρματων επικοινωνιών όπως το GPS και τα Bluetooth».
Η εφεύρεσή της δεν βοήθησε απλά την ανάπτυξη του wi-fi, έκανε κάτι πιο πολύπλοκο. Η πατέντα της αποτέλεσε τον πρόδρομο για την δημιουργία ασύρματων στρατιωτικών (crypto) δικτύων για ασφαλή (από υποκλοπές και παρεμβολές) μεταφορά δεδομένων.
Η ιδέα της για την εναλλαγή 88 διαφορετικών συχνοτήτων εμπνεύστηκε από τον αριθμό των πλήκτρων του πιάνου. Και αυτό το οφείλει στη μητέρα της, η οποία ήταν πιανίστρια.
Η Hedy Lamarr ήταν μια Αμερικανίδα ηθοποιός Αυστριακής καταγωγής και εφευρέτρια η οποία πρωτοπόρησε στην τεχνολογία (spread-spectrum communication) που κάποια στιγμή θα δημιουργούσε την βάση για τα σημερινά συστήματα επικοινωνίας όπως το WiFi- GPS και τα Bluetooth.
Ως μια από τις πιο όμορφες γυναίκες της εποχής της, έπαιξε σε διάφορες ταινίες όπως τις «Samson και Delilah» και «White Cargo» ενώ ο κόσμος έως και σήμερα δεν γνωρίζει για τις εφευρέσεις της!
Το πραγματικό όνομα της Hedy Lamarr ήταν Hedwig Eva Kiesler. Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου του 1914 στην Βιέννη της Αυστρίας και άνηκε σε μια πλούσια οικογένεια Εβραίων.
Η Lamarr ως μοναχοπαίδι, έλαβε πολύ προσοχή από τον πατέρα της ο οποίος ήταν ένας άνθρωπος με περιέργεια και διαρκή αναζήτηση. Επίσης ήταν αυτός που κατάφερε να εμπνεύσει την Lamarr ώστε να βλέπει τον κόσμο με ένα ανοιχτό μυαλό. Ο πατέρας της την πήγαινε συχνά για περπάτημα, όπου μεταξύ άλλων συζητούσαν για τον τρόπο λειτουργίας από διάφορες μηχανές, όπως τυπογραφικές μηχανές ή διάφορα αυτοκίνητα.
Αυτές οι συζητήσεις ήταν που καθόρισαν την σκέψη της Lamarr και έτσι όταν ήταν μόλις πέντε χρονών αποσυναρμολόγησε και επανασυναρμολόγησε το μουσικό κουτί της για να μάθει πως αυτό λειτουργούσε. Η μητέρα της ήταν πιανίστρια η οποία την μύησε στο κόσμο της τέχνης βάζοντάς την σε διάφορα μαθήματα μπαλέτου και πιάνου από μικρή ηλικία.
Σε ηλικία 16 ετών την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Max Reinhardt. Η Lamarr σπούδασε υποκριτική στο Βερολίνο και έπαιξε τον πρώτο της μικρό ρόλο, το 1930, σε μια γερμανική ταινία «Money on the street». Τέλος το 1932 η Lamarr έλαβε μεγάλη δημοσιότητα ως ηθοποιός για τον ρόλο της στην ταινία « Έκσταση».
Ο Αυστριακός έμπορας πολεμοφοδίων, Fritz Mandl, έγινε ένας από τους μεγάλους θαυμαστές της Lamarr όταν την είδε στο θέατρο Sissy. Το 1933, η Lamarr και ο Mandl παντρεύτηκαν αλλά ο γάμος τους δεν κράτησε για πολύ. Η Lamarr είχε δηλώσει για το γάμο της: «Ήξερα από πολύ νωρίς ότι δεν θα μπορώ να είμαι ηθοποιός όσο ήμουν η γυναίκα του…. ο Mandl ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος στον γάμο μας και εγώ ένιωθα σαν μια κούκλα, ένα αντικείμενο τέχνης το οποίο έπρεπε να φυλαχτεί και να φυλακιστεί χωρίς να έχει δικό του μυαλό και ζωή.»
Η Lamarr την περίοδο αυτού του γάμου, ήταν πολύ δυστυχισμένη μιας και της επιβάλλονταν να φέρεται ως οικοδέσποινα και να χαμογελάει υπό εντολή, στους φίλους του Mandl και στους σκανδαλώδεις επιχειρηματικούς συνεργάτες του, όπου κάποιοι από αυτούς σχετίζονταν με τους Ναζί. Αφού «δραπέτευσε» από την φυλακή του Mandl, η Lamarr πήγε στο Λονδίνο «παίρνοντας» μαζί της τις γνώσεις που κέρδισε από τις συζητήσεις για τον πολεμικό οπλισμό που είχε κάνει στα δείπνα με τους φίλους του Mandl.
Καθώς ήταν στο Λονδίνο η τύχη της Lamarr αλλάξε τελείως όταν γνωρίστηκε με στον Louis B. Mayer, άνθρωπο των κινηματογραφικών στούντιο MGM. Με αυτή την συνάντηση εξασφάλισε το «εισιτήριο» της για το Hollywood όπου κατάφερε να εκθαμβώσει το αμερικάνικο κοινό με την χάρη της, την ομορφιά και την προφορά της.
Στο Hollywood η Lamarr γνώρισε διάφορα άτομα όπου ένα από αυτά ήταν ο επιχειρηματίας και πιλότος Howard Hughes.
Η Lamarr στις συναντήσεις της με τον Howard Hughes κυρίως συζητούσαν για τις εφευρέσεις. Το επιστημονικό μυαλό της Lamarr, είχε «καταπιεστεί» πολύ από το Hollywood και οι συζητήσεις με τον Hughes την βοήθησαν να «βρει» ξανά τον εφευρέτη που είχε μέσα της. Ο Hughes της έδωσε κάποια εργαλεία για να χρησιμοποιήσει στον ελεύθερο χρόνο της στα καμαρίνια.
Παρόλο που η Lamarr είχε ένα μικρό εργαστήριο στο σπίτι της, τα εργαλεία που της έδωσε ο Hughes την βοήθησαν στο να ασχοληθεί περισσότερο με την εφευρετική της πλευρά κατά την διάρκεια των διαλειμμάτων από τις κινηματογραφικές σκηνές. Ο Hughes πρότεινε στη Lamarr να επισκεφθούν τα εργοστάσια που κατασκεύαζε τα αεροπλάνα. Εκεί της έδειξε πως φτιάχνονταν τα αεροπλάνα και τη γνώρισε στους επιστήμονες και μηχανικούς που ήταν πίσω από αυτές τις κατασκευές.
Ο Hughes ήθελε να φτιάξει πιο γρήγορα αεροπλάνα προκειμένου αυτά να πουληθούν στο στρατό των Η.Π.Α. και η Lamarr αμέσως σκέφθηκε ότι μπορούσε να βοηθήσει σε αυτό.
Η Lamarr αγόρασε ένα βιβλίο με ψάρια και ένα βιβλίο με πουλιά και ερεύνησε τα πιο γρήγορα ψάρια και πτηνά από κάθε είδος όπου και συνδύασε τα πτερύγια από τα πιο γρήγορα ψάρια και τα φτερά των πιο γρήγορων πτηνών για να σχεδιάσει ένα νέο σχέδιο φτερών για τα αεροπλάνα του Hughes. Καθώς του έδειξε το σχέδιο ο Hughes είπε στην Lamarr το εξής «είσαι ιδιοφυΐα».
Η Lamarr ήταν όντως μια ιδιοφυΐα και σε κάποια δήλωσή της είχε πει το εξής: «το να βελτιώνω πράγματα μου έρχεται στο μυαλό με φυσικό τρόπο».
Η Lamarr προσπάθησε να εφεύρει ένα φανάρι ρύθμισης κυκλοφορίας και μια ταμπλέτα που όταν την έριχνες στο νερό, διασπόνταν και προσομοίωνε την γεύση της κόκα κόλα. Παρόλα ταύτα οι πιο σημαντικές τις εφευρέσεις κατασκευάστηκαν καθώς οι Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής εξοπλίζονταν για να ενταχθούν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1940 η Lamarr συνάντησε τον George Antheil σε ένα βραδινό πάρτι. O Antheil ήταν ένας ιδιόρρυθμος χαρακτήρας ενώ ταυτόχρονα ήταν ένα πολύ έξυπνο άτομο. Γνωστός για την συγγραφή του και τις πειραματικές του μουσικές συνθέσεις, είχε και ο ίδιος το ακριβώς το ίδιο εφευρετικό πνεύμα με την Lamarr. Αυτή και ο Antheil συζητούσαν για διάφορα θέματα αλλά κυρίως τους ανησυχούσε ο επικείμενος πόλεμος. Ο Antheil θυμόνταν από εκείνες τις συζητήσεις το εξής: «Η Hedy είχε πει ότι δεν ένοιωθε καθόλου άνετα με το να κάθεται εδώ και να βγάζει χρήματα στο Hollywood ενώ ένας πόλεμος είναι έτοιμος να ξεσπάσει». Μετά τον γάμο της με τον Mandl είχε γνώσεις για πολεμοφόδια και διάφορα όπλα που θα ήταν πολύ χρήσιμες. Οπότε έτσι η Lamarr και ο Antheil ξεκίνησαν να πειραματίζονται σε ιδέες για το πως θα μπορούσαν να φτιάξουν κάτι για να βοηθήσουν στο να νικηθούν οι δυνάμεις του άξονα.
Οι δυο τους βρήκανε ένα ασυνήθιστο σύστημα επικοινωνίας το οποίο χρησιμοποιούνταν με σκοπό το να καθοδηγούνται οι τορπίλες στους στόχους τους κατά την διάρκεια του πολέμου. Το σύστημα αυτό περιλάμβανε την χρήση «εναλλαγής συχνοτήτων» μεταξύ ραδιοκυμάτων έχοντας πομπό και δέκτη οι οποίοι αναπηδούσαν συνεχώς σε νέες συχνότητες, για την ακρίβεια σε 88, όσες και τα πλήκτρα του πιάνου. Με αυτό το σύστημα αποτρέπονταν η διακοπή των ραδιοκυμάτων ενώ παράλληλα επέτρεπε στην τορπίλη να βρει τον προκαθορισμένο στόχο της.
Μετά την δημιουργία του συστήματος η Lamarr και ο Antheil ψάχνανε για να κατοχυρώσουν την εφεύρεσή τους. Τον Αύγουστο του 1942 έλαβαν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (U.S. 2,292,387) για την εφεύρεσή τους, όμως το Αμερικανικό Ναυτικό αποφάσισε να μην υποστηρίξει την πρακτική εφαρμογή αυτού του συστήματος επικοινωνίας.
Η απόρριψη αυτή οδήγησε την Lamarr να υποστηρίξει τις προσπάθειες πολέμου με άλλο τρόπο, εκμεταλλευόμενη τη διασημότητα της ως ηθοποιός, πουλούσε πολεμικά ομόλογα (war bonds) για την οικονομική ενίσχυση του πολέμου.
Εντωμεταξύ τα λεφτά που πήρε η Lamarr από την κατοχύρωση της εφεύρεσης της άρχισαν να τελειώνουν με γοργούς ρυθμούς. Καθώς συνέχιζε να μαζεύει χρήματα από τη συμμετοχή της σε ταινίες μέχρι το 1958, η εφευρετικές της ικανότητες δεν είχε ακόμη επιβραβευθεί. Αυτό συνέβη για πρώτη φορά μετά από 29 χρόνια.
Έτσι, το 1997 η Lamarr βραβεύτηκε μαζί με τον Antheil από την εταιρία Electronic Frontier Foundation με το βραβείο πρωτοπορίας.
H Lamarr ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα που έλαβε το βραβείο Invention Convention’s Bulbie Gnass Spirit of Achievement Award.
Παρόλο που πέθανε το 2000, μόλις το 2014 η Lamarr «εντάχθηκε» στο Διεθνές πανθέων των Εφευρετών για την εξέλιξη της τεχνολογίας αναπήδησης της συχνότητας (frequency hopping technology).
Αυτό το επίτευγμα της «οδήγησε» την Lamarr στο να την ονομάζουν ως «η μητέρα του Wi-Fi και άλλων ασύρματων επικοινωνιών όπως το GPS και τα Bluetooth».
Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής" https://www.facebook.com/EllinikoMouseioPliroforikis/
Μαρτίου 03, 2022 Philippos Koutsakas
![]() |
| Ανοιχτά ρε επιτέλους, ανοιχτά (και καλή χρονιά :-)) |
...ναι, αλλά αυτά τα Linux και τα Libre που μας βάζεις δεν είναι και τόσο καλά, δεν μας βολεύουν καθόλου, είναι πολύ διαφορετικά από αυτό που έχουμε συνηθίσει......και ας κατάπιαν αδιαμαρτύρητα την εξαφάνιση του κουμπιού της έναρξης στα Windows 8 ή την εν μία νυκτί αντικατάσταση των menu του MS Office με tabs ή το γεγονός ότι στα Windows 10 για να βρεις αυτό που ψάχνεις χρειάζεσαι χάρτη και cheat για άπειρες ζωές ή το ότι σε κάθε νέο κινητό που αγοράζουν όλο το περιβάλλον είναι διαφορετικό.
Ο Διαγωνισμός δεν έχει σαν στόχο τον ανταγωνισμό των σχολείων για το ποια κατασκευή τρέχει πιο γρήγορα ή παλεύει και πηδάει πιο ψηλά. Είναι ένας εκπαιδευτικός διαγωνισμός που έχει σαν στόχο το μοίρασμα και την επανάχρηση της γνώσης. Τα έργα των ομάδων που θα υλοποιηθούν κατά την διάρκεια της 2ης φάσης θα συμπεριλαμβάνουν αναλυτικές οδηγίες κατασκευής, χρήσης και διδασκαλίας για να μπορούν να είναι επαναχρησιμοποιήσιμα και από άλλα σχολεία και να δημιουργούν ανοικτούς εκπαιδευτικούς πόρους (Open Educational Resources).
![]() |
| Ανοιχτοί Εκπαιδευτικοί Πόροι |
It is about sharing and investing in kindness...
Μετανιώνετε που δεν πατεντάρατε την ιδέα σας; σήμερα θα ήσασταν πλούσιος...και ο Tim απαντάει (και διδάσκει, σε εντελώς δική μου απόδοση :-) )...
Χαλαρώστε ρε παιδιά, εγώ σχεδίασα απλώς κάτι και το έδωσα ελεύθερα και ανοιχτά στην επιστημονική κοινότητα που το πήρε, το εξέλιξε και το διέδωσε, ακριβώς επειδή ήταν ανοιχτό. Αν το είχα "κλείσει" (α) κανείς δεν μπορούσε να κάνει βελτιώσεις στην αρχική μου πρόταση (β) όποιος ήθελε να το χρησιμοποιήσει θα έπρεπε να πληρώσει κάτιτις και το πιθανότερο, σε αυτή την περίπτωση θα ήταν να μην το χρησιμοποιήσει... Συνεπώς το πιθανότερο θα ήταν να μην υπήρχε ο παγκόσμιος ιστός με την μορφή που τον γνωρίζουμε σήμερα...
![]() |
| Tim Berners Lee |
ανακαλύψαμε ότι τα ιατρικά ερευνητικά κέντρα που ασχολούνται με την εύρεση του γονιδίου που οδηγεί σε PXE δεν συνεργάζονται μεταξύ τους για την αντιμετώπιση της ασθένειας αλλά αντιθέτως ανταγωνίζονται, σκορπώντας τις δυνάμεις τους προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Ως συνέπεια, τα αποτελέσματα στην εύρεση του γονιδίου που θα ξεκλειδώσει την θεραπεία να είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα μέχρι εκείνη τη στιγμήΑποφασίζει λοιπόν (η Terry με τον άνδρα της) να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να οργανώσουν την πρώτη "ανοιχτή τράπεζα" ερευνητικών δεδομένων ασθενών που πάσχουν από PXE. Βασική προϋπόθεση για να έχει κάποιος πρόσβαση στις πληροφορίες της τράπεζας αυτής (αναλύσεις αίματος, στοιχεία ασθενών, ευρήματα σχετικά με την ασθένεια, κλπ) είναι να δώσει τα δικά του ερευνητικά στοιχεία στην τράπεζα ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα και ανοιχτά από άλλους ερευνητές, με απώτερο στόχο την επιτάχυνση της έρευνας στον τομέα αυτόν συνολικά.
Πρέπει να εντέλει μόνο κάποιος / κάποιοι να κατ-έχουν τους καρπούς της γνώσης ή είναι προτιμοτερο η γνώση να είναι προσβάσιμη από όλους;Την (μάλλον φιλοσοφική) ερώτηση απαντάει πολύ εύγλωττα ο Κ. Μουσαφείρης, στην παρουσίαση του σχετικά με το ΕΛ/ΛΑΚ, με το παρακάτω meme:
...αν εσύ έχεις μια δικιά σου ιδέα και εγώ μια δικιά μου και τις ανταλλάξουμε, τότε ο καθένας μας θα έχει από δύο ιδέες...
![]() |
| Ας μοιραστούμε τον καρπό της γνώσης |
Φεβρουαρίου 28, 2022 Philippos Koutsakas
Κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2020-21, υλοποιήθηκε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τον Τομέα Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Ακραία Καιρικά Φαινόμενα: Ενημέρωση, εκπαιδευση και προστασία”.
Στόχοι του εκπαιδευτικού προγράμματος ήταν:
Ανοιχτό Διδακτικό Σενάριο "΄Μετεωρολογικός Σταθμός βασισμένος σε Ανοιχτές Τεχνολογίες" ΕΔΩ
Ιστότοπος ανάρτησης σε πραγματικό χρόνο των μετεωρολογικών δεδομένων του σταθμού του ΠΣΠΘ ΕΔΩ
Η αφίσα του έργου στο πλαίσιο του προγράμματος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης "Ακραία Καιρικά Φαινόμενα: Ενημέρωση, εκπαίδευση και προστασία" ΕΔΩ
Συμμετοχή του έργου στον διαγωνισμό Bravo Schools για τους 17 στόχους της βιόσιμης ανάπτυξης
Απολογισμός του έργου για το 2020-21 εδώ στην ιστοσελίδα του σχολείου μας ΕΔΩ
Παρουσίαση του έργου κατά τη διάρκεια της επιμορφωτικής συνάντησης εκπαιδευτικών πληροφορικής (09/11/2021), διαθέσιμη ΕΔΩ
Παρουσίαση του έργου κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης "Σχολείο σε Δράση"
Εισήγηση στο 7o Διεθνές Συνέδριο για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας ΕΔΩ
Βιντεοσκοπημένη η παρουσίαση στο 7o Διεθνές Συνέδριο για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας
Φεβρουαρίου 24, 2022 Philippos Koutsakas
Περιηγηθείτε εικονικά στις παρακάνω εικονικές ξεναγήσεις...
Φεβρουαρίου 23, 2022 Philippos Koutsakas
Neal.fun is deceptively simple: 17 links, with titles that range from Baby Map to The Size of Space, each a web experiment designed to entertain, educate and test what data can do.
Η ιστοσελίδα Neal.fun είναι εξαιρετικά απλή: 17 σύνδεσμοι, με τίτλους όπως "Baby Map" και "The Size of Space" οι οποίοι κρύβουν από πίσω τους ένα πείραμα ιστού σχεδιασμένο να ψυχαγωγεί, να εκπαιδεύει και να δοκιμάζει τι μπορούν να κάνουν τα δεδομένα :-)
Κλικ ΕΔΩ και πειραματιστείτε...
Φεβρουαρίου 23, 2022 Philippos Koutsakas
Φεβρουαρίου 18, 2022 Philippos Koutsakas
Μελετήστε το 10ο κεφάλαιο του σχολικού βιβλίου που θα βρείτε ΕΔΩ
Στην μελέτη σας μπορείτε να αξιοποιήστε την παρακάτω παρουσίαση για το 10ο κεφάλαιο
Η παρουσίαση περιέχει εργαλεία εξάσκησης και παιχνίδια δακτυλογράφισης
Μία ακόμη παρουσίαση για Επεξεργασία Κειμένου με Google Docs
Φεβρουαρίου 10, 2022 Philippos Koutsakas
Μελετώντας υλικό για τη διδακτική του προγραμματισμού "έπεσα" πάνω στο ιστορικό κείμενο/γράμμα του Edsger W. Dijkstra με τίτλο "Go To Statement Considered Harmful" και συνειδητοποίησα ότι
Ξεκινάω από το κείμενο του Dijkstra λοιπόν το οποίο αφορούσε στην γλώσσα προγραμματισμού Basic η οποία ήταν (και παραμένει ;-)) μια γλώσσα πολύ ευέλικτη. Αυτό ήταν το βασικό της προτέρημα, αλλά και το μειονέκτημά της: η υπερβολική «ελευθερία» που έδινε στον προγραμματιστή, οδήγησε στα περίφημα προγράμματα «σπαγγέτι», στα οποία ήταν πολύ δύσκολο να δει κανείς τη δομή.
Αυτό το είδος προγραμματισμού οδήγησε τον E. W. Dijsktra στο να γράψει το άρθρο του “Goto considered harmful” – στην πραγματικότητα μια επιστολή μιας σελίδας, που άλλαξέ όμως την πορεία του προγραμματισμού.
Ακολουθεί το κείμενο (το οποίο μπορείτε να το βρείτε και εδώ: http://www.u.arizona.edu/~rubinson/copyright_violations/Go_To_Considered_Harmful.html
Reprinted from Communications of the ACM, Vol. 11, No. 3, March 1968, pp. 147-148. Copyright © 1968, Association for Computing Machinery, Inc.
This is a digitized copy derived from an ACM copyrighted work. It is not guaranteed to be an accurate copy of the author's original work.
For a number of years I have been familiar with the observation that the quality of programmers is a decreasing function of the density of go to statements in the programs they produce. More recently I discovered why the use of the go to statement has such disastrous effects, and I became convinced that the go to statement should be abolished from all "higher level" programming languages (i.e. everything except, perhaps, plain machine code). At that time I did not attach too much importance to this discovery; I now submit my considerations for publication because in very recent discussions in which the subject turned up, I have been urged to do so.
My first remark is that, although the programmer's activity ends when he has constructed a correct program, the process taking place under control of his program is the true subject matter of his activity, for it is this process that has to accomplish the desired effect; it is this process that in its dynamic behavior has to satisfy the desired specifications. Yet, once the program has been made, the "making' of the corresponding process is delegated to the machine.
My second remark is that our intellectual powers are rather geared to master static relations and that our powers to visualize processes evolving in time are relatively poorly developed. For that reason we should do (as wise programmers aware of our limitations) our utmost to shorten the conceptual gap between the static program and the dynamic process, to make the correspondence between the program (spread out in text space) and the process (spread out in time) as trivial as possible.
Let us now consider how we can characterize the progress of a process. (You may think about this question in a very concrete manner: suppose that a process, considered as a time succession of actions, is stopped after an arbitrary action, what data do we have to fix in order that we can redo the process until the very same point?) If the program text is a pure concatenation of, say, assignment statements (for the purpose of this discussion regarded as the descriptions of single actions) it is sufficient to point in the program text to a point between two successive action descriptions. (In the absence of go to statements I can permit myself the syntactic ambiguity in the last three words of the previous sentence: if we parse them as "successive (action descriptions)" we mean successive in text space; if we parse as "(successive action) descriptions" we mean successive in time.) Let us call such a pointer to a suitable place in the text a "textual index."
When we include conditional clauses (if B then A), alternative clauses (if B then A1 else A2), choice clauses as introduced by C. A. R. Hoare (case[i] of (A1, A2,···, An)),or conditional expressions as introduced by J. McCarthy (B1 -> E1, B2 -> E2, ···, Bn -> En), the fact remains that the progress of the process remains characterized by a single textual index.
As soon as we include in our language procedures we must admit that a single textual index is no longer sufficient. In the case that a textual index points to the interior of a procedure body the dynamic progress is only characterized when we also give to which call of the procedure we refer. With the inclusion of procedures we can characterize the progress of the process via a sequence of textual indices, the length of this sequence being equal to the dynamic depth of procedure calling.
Let us now consider repetition clauses (like, while B repeat A or repeat A until B). Logically speaking, such clauses are now superfluous, because we can express repetition with the aid of recursive procedures. For reasons of realism I don't wish to exclude them: on the one hand, repetition clauses can be implemented quite comfortably with present day finite equipment; on the other hand, the reasoning pattern known as "induction" makes us well equipped to retain our intellectual grasp on the processes generated by repetition clauses. With the inclusion of the repetition clauses textual indices are no longer sufficient to describe the dynamic progress of the process. With each entry into a repetition clause, however, we can associate a so-called "dynamic index," inexorably counting the ordinal number of the corresponding current repetition. As repetition clauses (just as procedure calls) may be applied nestedly, we find that now the progress of the process can always be uniquely characterized by a (mixed) sequence of textual and/or dynamic indices.
The main point is that the values of these indices are outside programmer's control; they are generated (either by the write-up of his program or by the dynamic evolution of the process) whether he wishes or not. They provide independent coordinates in which to describe the progress of the process.
Why do we need such independent coordinates? The reason is - and this seems to be inherent to sequential processes - that we can interpret the value of a variable only with respect to the progress of the process. If we wish to count the number, n say, of people in an initially empty room, we can achieve this by increasing n by one whenever we see someone entering the room. In the in-between moment that we have observed someone entering the room but have not yet performed the subsequent increase of n, its value equals the number of people in the room minus one!
The unbridled use of the go to statement has an immediate consequence that it becomes terribly hard to find a meaningful set of coordinates in which to describe the process progress. Usually, people take into account as well the values of some well chosen variables, but this is out of the question because it is relative to the progress that the meaning of these values is to be understood! With the go to statement one can, of course, still describe the progress uniquely by a counter counting the number of actions performed since program start (viz. a kind of normalized clock). The difficulty is that such a coordinate, although unique, is utterly unhelpful. In such a coordinate system it becomes an extremely complicated affair to define all those points of progress where, say, n equals the number of persons in the room minus one!
The go to statement as it stands is just too primitive; it is too much an invitation to make a mess of one's program. One can regard and appreciate the clauses considered as bridling its use. I do not claim that the clauses mentioned are exhaustive in the sense that they will satisfy all needs, but whatever clauses are suggested (e.g. abortion clauses) they should satisfy the requirement that a programmer independent coordinate system can be maintained to describe the process in a helpful and manageable way.
It is hard to end this with a fair acknowledgment. Am I to judge by whom my thinking has been influenced? It is fairly obvious that I am not uninfluenced by Peter Landin and Christopher Strachey. Finally I should like to record (as I remember it quite distinctly) how Heinz Zemanek at the pre-ALGOL meeting in early 1959 in Copenhagen quite explicitly expressed his doubts whether the go to statement should be treated on equal syntactic footing with the assignment statement. To a modest extent I blame myself for not having then drawn the consequences of his remark
The remark about the undesirability of the go to statement is far from new. I remember having read the explicit recommendation to restrict the use of the go to statement to alarm exits, but I have not been able to trace it; presumably, it has been made by C. A. R. Hoare. In [1, Sec. 3.2.1.] Wirth and Hoare together make a remark in the same direction in motivating the case construction: "Like the conditional, it mirrors the dynamic structure of a program more clearly than go to statements and switches, and it eliminates the need for introducing a large number of labels in the program."
In [2] Guiseppe Jacopini seems to have proved the (logical) superfluousness of the go to statement. The exercise to translate an arbitrary flow diagram more or less mechanically into a jump-less one, however, is not to be recommended. Then the resulting flow diagram cannot be expected to be more transparent than the original one.
Edsger W. Dijkstra
Technological University
Eindhoven, The Netherlands
Φεβρουαρίου 01, 2022 Philippos Koutsakas
Διδακτικό Σενάριο Μελετώντας το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής μέσα από την καταγραφή και ανάλυση μετεωρολογικών δεδομένων.
Διάρκεια: 15 λεπτά, στο ΣΕΠΕΗΥ
Ο/Η εκπαιδευτικός αξιοποιώντας την παρουσίαση «Κλιματική Αλλαγή, Ακραία Καιρικά Φαινόμενα.pptx» επιδιώκει να προσελκύσει το ενδιαφέρον των μαθητών.
Ειδικότερα, απευθυνόμενος στην ολομέλεια της τάξης
Διάρκεια: 30 (υπόλοιπο διδακτικής ώρας) + 15 λεπτά (από την επόμενη διδακτική ώρα) στο ΣΕΠΕΗΥ
Οι μαθητές/τριες χωρίζονται σε ζυγό αριθμό ομάδων των 2-3 ατόμων, αριθμούνται (1, 2, 3, …) για να εφαρμόσουν τις δραστηριότητες των Φύλλων Εργασίας 1 και 2.
Όπως αναφέρθηκε και πριν ο εκπαιδευτικός καθορίζει τη σύνθεση των ομάδων, παρουσιάζει το περιβάλλον σύγχρονης συνεργασίας που θα χρησιμοποιηθεί για την διδασκαλία, περιγράφει το έργο που ανατίθεται στους/στις μαθητές/τριες.
Ειδικότερα οι ομάδες με περιττό αριθμό μελετούν και δουλεύουν τις Δραστηριότητες του Φύλλου Εργασίας 1 που πραγματεύεται δεδομένα Θερμοκρασίας, ενώ οι ομάδες με άρτιο αριθμό μελετούν και δουλεύουν το Φύλλο Εργασίας 2 που πραγματεύεται δεδομένα Βροχόπτωσης.
Κατά τη διάρκεια της εργασίας των μαθητών ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού είναι υποστηρικτικός, ελέγχοντας την πορεία των εργασιών των ομάδων. Όταν κρίνεται απαραίτητο δίνεται βοήθεια σε κάθε ομάδα καθώς και σε όλη την τάξη με την βοήθεια του βιντεοπροβολέα.
Διάρκεια: 20 (συνέχεια της διδακτικής ώρας, στο ΣΕΠΕΗΥ)
Μετά την ολοκλήρωση της προηγούμενης Φάσης οι ψηφιακές δημιουργίες των ομάδων θα προβληθούν στην ολομέλεια της τάξης όπου και θα υπάρχει συζήτηση, εποικοδομητικός σχολιασμός και αξιολόγηση τους, ενώ ακολούθως θα υπάρχει χρόνος αναστοχασμού για κάθε ομάδα επί των σχολίων και δυνατότητα αναπροσαρμογής/υιοθέτησης αυτών των συμπερασμάτων.
Δεδομένου ότι οι δραστηριότητες είναι ομαδικές ορίζεται ένας/μία μαθητής/τρια κάθε φορά που θα ανακοινώσει στην ολομέλεια τα αποτελέσματα της εργαστηριακής άσκησης.
Διάρκεια: 10 λεπτά (υπόλοιπο μέχρι τέλος της διδακτικής ώρας, στο ΣΕΠΕΗΥ)
Διάρκεια: 1 – 1,5 ώρα (εργασία για το σπίτι)
Η αξιολόγηση των δραστηριοτήτων των ομάδων και των επιτευγμάτων θα ανατεθεί με την μορφή ομαδικής εργασίας για το σπίτι, αφού πρώτα καθοριστούν τα κριτήρια αξιολόγησης σε συνεργασία με τους μαθητές.
Ειδικότερα, για την αποτίμηση των κριτηρίων αξιολόγησης προτείνεται να χρησιμοποιηθούν οι πίνακες διαβαθμισμένων κριτηρίων (rubrics) μιας και ευνοούν την αξιοπιστία της αξιολόγησης (Jonsson & Svingby, 2007). Μπορεί μεν η συμμετοχή των μαθητών στη δημιουργία πινάκων διαβαθμισμένων κριτηρίων είτε για να αξιολογήσουν τα παραδοτέα τους, είτε τη συνεργασία στην εργασία σε ομάδες είτε το περιεχόμενο σε ιστοσελίδες είτε τα αποτελέσματα της αναζήτησης σε μια μηχανή αναζήτησης κ.α. να έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία, απαιτεί όμως πολύ χρόνο. Για τον λόγο αυτό προτείνεται ο εκπαιδευτικός να έχει έτοιμες κάποιες εναλλακτικές προτάσεις/πίνακες αξιολόγησης τις οποίες θα παρουσιάσει και θα συζητήσει με τους μαθητές ώστε τελικά να καταλήξουν από κοινού στην επιλογή αυτού που θα χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση.
Η κατανομή των εργασιών που θα αξιολογηθούν θα γίνει ως εξής: κάθε ομάδα θα αξιολογήσει τις δραστηριότητες μίας άλλης ομάδας. Οι ομάδες με περιττό αριθμό θα μελετήσουν και θα αξιολογήσουν τις δραστηριότητες και τις ψηφιακές δημιουργίες μίας ομάδας με άρτιο αριθμό και αντιστρόφως και η ανάθεση/αντιστοίχιση θα γίνει τυχαία μετά από κλήρωση.
Διάρκεια: 20-30 λεπτά για κάθε Φύλλο Εργασίας
Διάρκεια: 45 λεπτά (στο ΣΕΠΕΗΥ)
Μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω φάσεων ο εκπαιδευτικός θα μελετήσει/παρατηρήσει την προσπάθεια των μαθητών και θα αξιολογεί με τη σειρά του τα αποτελέσματα της δικής τους αξιολόγησης, χρησιμοποιώντας τα για τυχόν αλλαγές. Ο ρόλος του καθηγητή σε αυτήν τη διαδικασία αλλάζει, καθώς γίνεται εξωτερικός κριτής.
Στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση, ανατροφοδότηση, αναστοχασμός την ολομέλεια.
Ιανουαρίου 27, 2022 Philippos Koutsakas
Οι μαθητές χωρίζονται σε δύο ομάδες και μελετούν για 10 λεπτά το παρακάτω υλικό.
Στη συνέχεια συμμέτουν ομαδικά σε δύο παιχνίδια Kahoot
Ιανουαρίου 26, 2022 Philippos Koutsakas
Ιανουαρίου 08, 2022 Philippos Koutsakas
Τι είναι ο Ιστότοπος;
Τι είναι η ιστοσελίδα;
Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε ιστοτόπους και ιστοσελίδες;
Απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα καθώς και αναλυτικές οδηγίες για τη δημιουργία ιστοτόπου με το εργαλεία Google Sites θα βρείτε ΕΔΩ
Αναλυτικές οδηγίες για την εργασία αυτής της ενότητα θα βρείτε ΕΔΩ
Όταν ολοκληρώστε την εργασία σας θα πρέπει να υποβάλλετε τη διεύθυνση του ιστότοπου σας ΕΔΩ
Για εισαγωγή θα ήταν χρήσιμη μία συνοπτική αναφορά στο Διαδίκτο και στην Υπηρεσία του Παγκόσμιου ιστού, περισσότερα ΕΔΩ
Δεκεμβρίου 20, 2021 Philippos Koutsakas
Δεκεμβρίου 19, 2021 Philippos Koutsakas
Σχολικό βιβλίο Πληροφορικής, Β Γυμνασίου, Κεφάλαιο 3: Πολυμέσα, Παράγραφοι 3.1 και 3.2 διαθέσιμο ΕΔΩ
Κι όμως είναι εικόνα και όχι βίντεο χωρίς ήχο. Η παρουσίαση μας εισάγει στον κόσμο των animated GIFs...
Δεκεμβρίου 16, 2021 Philippos Koutsakas
Νοεμβρίου 16, 2021 Philippos Koutsakas
Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2022: Λήξη υποβολών Α Φάσης
Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2022: Πέρας εγγραφών 34ου ΠΔΠ
Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2021: Ανοιγμα συστήματος υποβολών HelleniCO
Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2021: Εναρξη εγγραφών 34ου Πανελλήνιου μαθητικού διαγωνισμού Πληροφορικής
Οι οδηγίες είνα διαθέσιμες ΕΔΩ
Το θέμα της πρώτης φάσης είναι διαθέσιμο ΕΔΩ
Νοεμβρίου 09, 2021 Philippos Koutsakas
Το φύλλο εργασίας "Μετρητής Βημάτων" είναι διαθέσιμο ΕΔΩ
Ακολουθήστε βήμα-βήμα το αρχικό tutorial και στη συνέχεια αντιμετωπίστε τις προκλήσεις
Οκτωβρίου 20, 2021 Philippos Koutsakas
Οκτωβρίου 19, 2021 Philippos Koutsakas
More than test scores or good grades — what do kids need to prepare them for the future? This hour, guest host Manoush Zomorodi and TED speakers explore how to help children grow into better humans.
Το podcast είναι δαθέσιμο ΕΔΩ
Οκτωβρίου 19, 2021 Philippos Koutsakas
The era of open source has led to countless innovations. When does it work and when is it chaos? In this episode, TED speakers explore how open source is changing how we build, collaborate and govern.
Το podcast είναι διαθέσιμο ΕΔΩ
Οκτωβρίου 15, 2021 Philippos Koutsakas
Καλέ μου λαπτοπάκο…
Πριν λίγο, την ώρα που ετοίμαζα το μάθημα της Δευτέρας, -τσουφ- έσβησες ξαφνικά και δεν ξανά-άναψες από τότε...
Λογικά (;) αυτή τη στιγμή, οκτώ χρόνια από την ημέρα που σε απέκτησα σε τιμή ευκαιρίας λόγω ξε-στοκαρίσματος αποθεμάτων laptops με i3 τρίτης γενιάς, θα ταξιδεύεις για την εξασφαλισμένη από καιρό θέση σου στον “παράδεισο” των λαπτοπς…
Ο Freire είχε πει ότι η εκπαίδευση είναι μια πράξη αγάπης, η αγάπη (για πολλούς) είναι συνυφασμένη με τη θυσία, κι εσύ το γνωρίζεις αυτό καλύτερα από τον καθένα.
Από το 2013 έως το 2016 ήσουν μαζί μου σχεδόν καθημερινά στο ΕΠΑΛ Πολυγύρου για να υποστηρίζεις παρέα με τον μοναδικό φορητό βιντεοπροβολέα του σχολείου τη διδασκαλία του πανελλαδικώς εξεταζόμενου μαθήματος του τομέα πληροφορικής στις αίθουσες διδασκαλίας, μιας και δεν υπήρχαν υπολογιστές στις τάξεις. Τότε ήταν που χρειάστηκε να σου αλλάξω την πρώτη σου μπαταρία (30 ευρώ)…
Στη συνέχεια, από το 2016 έως το 2018 ήσουν ο βασικός υπολογιστής του Κέντρου Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού - ΚΕΣΥΠ Πολυγύρου, μιας και δεν υπήρχε αξιοπρεπής υπολογιστής κατά τη διάρκεια της θητείας μου εκεί. Το ίδιο διάστημα, με ακολούθησες σε όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια του νομού Χαλκιδικής, από τη Γαλάτιστα μέχρι την Ιερισσό και από την Καλλικράτεια μέχρι τη Συκιά, για να υποστηρίξεις τις σχετικές ενημερώσεις των μαθητών για θέματα Επαγγελματικού Προσανατολισμού, γιατί στην πλειονότητα των σχολείων δεν υπάρχει υπολογιστής σε αίθουσα εκδηλώσεων. Βασικά στα περισσότερα σχολεία ούτε αίθουσα εκδηλώσεων υπάρχει αλλά αυτό είναι άλλο θέμα… Τότε ήταν που χρειάστηκε να σου αλλάξω τη δεύτερη σου μπαταρία (άλλα 30 ευρώ) και να σου πάρω και ένα καινούριο τροφοδοτικό (25ευρώ)…
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια με συντρόφευσες για εκατοντάδες ώρες στην συμμετοχή/παρακολούθηση κάθε λογής εκδήλωσης, επιμόρφωσης, σεμιναρίου, συνεδρίου και συνεδρίασης Συλλόγου Διδασκόντων, μιας και πλέον όλες αυτές οι δράσεις πραγματοποιούνται εξ αποστάσεως και εκτός εργασιακού ωραρίου…
Εκεί όμως που πραγματικά έβγαλες ασπροπρόσωπο τόσο εμένα όσο και (εξ αντανακλάσεως) τους προϊσταμένους μου στο υπουργείο παιδείας ήταν τα δύο τελευταία σχολικά έτη, κατά τη διάρκεια της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, λόγω της καραντίνας…
Ειδικότερα, τον Μάρτη του 2020 μετά από πολύ-ωρη αναμονή στις εισόδους των διαρκώς πεσμένων e-class και e-me, μπήκες ηρωικά στην Google Classroom και κατά τη διάρκεια της καραντίνας παρέμενες συνδεδεμένος εκεί για προετοιμασία εκπαιδευτικού υλικού, επιμόρφωση/υποστήριξη συναδέλφων, μαθητών και γονέων τουλάχιστον 10-12 ώρες την ημέρα. Προς το τέλος εκείνης της πρώτης καραντίνας γνωρίστηκες με τη "ζόρικη" Cisco Webex η οποία απαίτησε την αναβάθμιση του δίσκου σου σε SSD (40 ευρώ), της κύριας μνήμης σου σε 8 GB (25 ευρώ) και της σύνδεσης στο Internet σε 100αρα (35 ευρώ / μήνα), για να καταδεχθεί να τρέξει αξιοπρεπώς στα γέρικα κυκλώματα σου. Τότε ήταν που χρειάστηκε να αντικαταστήσουμε και την τρίτη σου μπαταρία (άλλα 30 ευρώ)…
Αυτό όμως που κλόνισε ανεπανόρθωτα την υγεία σου καλέ μου ήταν οι εκατοντάδες ώρες σύγχρονης τηλεκπαίδευσης κατά το διάστημα Οκτωβρίου-Απριλίου του σχολικού έτους 2020-21, όταν για να ικανοποιήσεις την απαιτητικότατη Cisco WebEx χρειάστηκε να υπερβάλλεις εαυτόν και να φυσήξεις ασθμαίνοντας από τους ανεμιστήρες σου χιλιάδες κυβικά δροσερού αέρα στα πυρωμένα σου κυκλώματα.
Όπως και να χει καλέ μου λαπτοπάκο δεν είσαι πιά μαζί μας και γράφω αυτές τις γραμμές γιατί θέλω κάπως να αποτυπωθεί η προσφορά σου στο δημόσιο σχολείο, μιας και από όσο έχω αντιληφθεί, ούτε στην επερχόμενη (;) αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, αλλά ούτε και σε αυτή των εκπαιδευτικών υπάρχει κάποιος δείκτης για να καταγράψει τη προσφορά και τις θυσίες σου για το δημόσιο σχολείο :-( την προσφορά και τις θυσίες όλων αυτών των λάπτοπς που μέσα από τα βάθη της πυριτιούχου καρδιάς τους πιστεύουν ακράδαντα ότι (α) οι άνθρωποι χρειάζονται την εκπαίδευση για να γίνουν καλύτεροι οι ίδιοι και η κοινωνία και ότι (β) η εκπαίδευση μπορεί και πρέπει να είναι κτήμα όλων των ανθρώπων, no matter what...
Έχε γειά!!!
Οκτωβρίου 13, 2021 Philippos Koutsakas
Πότε γινόμαστε (αν ποτέ...) τελικά σοφοί;
Μεγάλο ενδιαφέρον έχει το απόσπασμα από την ομιλία "What Wisdom Can We Gain From Nature?" (από το 09:48) που παρουσιάζει τη βαθύτερη σημασία της λέξης Ubuntu καθώς και την αξία και τη σημασία της της μοιρασιάς, της αλληλεγύης και της αλληλουποστήριξης...
Το Podcast είναι διαθέσιμο εδώ: https://www.npr.org/programs/ted-radio-hour/481290551/becoming-wise
Οκτωβρίου 07, 2021 Philippos Koutsakas
Το παραπάνω άρθρο που είναι διαθέσιμο ΕΔΩ παρουσιάζει μεταξύ άλλων
Want to contribute to open source? A guide to making open source contributions, for first-timers and for veterans. Διαθέσιμο ΕΔΩ
Σεπτεμβρίου 29, 2021 Philippos Koutsakas