Εκπαιδευτικό υλικό για τον AppInventor

Εκπαιδευτικό υλικό για τον AppInventor

Σε αυτή την ανάρτηση (που θα ενημερώνεται διαρκώς) θα προσπαθήσω να μαζέψω όλο το διαθέσιμο υλικό για τον AppInventor.

Έχουμε και λέμε λοιπόν...

Ο ίδιος ο appinventor είναι διαθέσιμος εδώ

Το πολύ καλό υλικό του ΣΕΠ Χίου:
  • Προγραμματισμός σε AppInventor, Α' μέρος του ΣΕΠ Χίου (κλικ εδώ)
  • Προγραμματισμός σε AppInventor, Β' μέρος του ΣΕΠ Χίου (κλικ εδώ)
Καρτέλες δραστηριοτήτων που πραγματεύονται τις βασικότερες λειτουργίες του AppInventor (κλικ εδώ και εδώ)

6 weeks tutorial using Appinventor (μετακινηθείτε προς τα κάτω και επιλέξετ το A Computing Science Course in Mobile App Development: I Love My Smartphone ΕΔΏ

Video Tutorials for beginners ΕΔΏ

A six-week App Inventor curriculum unit for an introductory CS course ΕΔΏ και τα project του ΕΔΏ

Introduction to Software Application Development with App Inventor and Python ΕΔΏ

Inventing Mobile Apps, Taught by Lyn Turbak at Wellesley College ΕΔΏ

App Inventor Tutorials and Advanced Examples ΈΔΏ

Universal Screen Size Using App Inventor ΕΔΏ

A Udemy MOOC for Appinventor ΕΔΏ

Mobile Computing with App Inventor – CS Principles ΕΔΏ

A Coursere MOOC - Developing Android Apps with AppInventor ΕΔΏ

Android Game Development with AppInventor (e-bbok) ΕΔΏ






Εκπαιδευτικό υλικό για το "πράσινο ποδάρι" (GreenFoot)

Εκπαιδευτικό υλικό για το "πράσινο ποδάρι" (GreenFoot)


Η ανάρτηση αυτή είναι μια προσπάθεια συλλογής υλικού για το "πράσινο ποδάρι" (GreenFoot). Έχουμε και λέμε λοιπόν...

Πριν ξεκινήσετε με τον Green Foot...

  • Πριν ξεκινήσετε το Green Foot θα ήταν χρήσιμη μια εισαγωγική παρουσίαση σχετικά με την Java, την αντικειμενοστρέφεια, κλπ (κλικ εδώ)

Ιστοσελίδα (η επίσημη)

  • Κατ' αρχήν ξεκινήστε από την επίσημη ιστοσελίδα (κλικ εδώ). Κατεβάστε το λογισμικό (GreenFoot), documentation, tutorials, έτοιμα σενάρια, και πολλά ακόμη...

Βίντεο-μαθήματα

  • Αν είστε του "βίντεο" ξεκινήστε από το "The Joy of Code video series". Πρόκειται για σειρά τριαντα-τριών βιντεο-μαθημάτων που βήμα-βήμα μας εισάγουν στις βασικές αρχές του προγραμματισμού σε Java μέσα από τη μελέτη και δημιουργία παιχνιδιών στο περιβάλλον του GreenFoot. Τα βίντεο αυτά είναι διαθέσιμα και στο κανάλι του youtube (κλικ εδώ)
  • Τα βιντεομαθήματα της Oracle με τίτλο "Getting Started with Java Using GreenFoot" διαθέσιμο εδώ
  • Το κανάλι του GreenFoot στο Youtube διαθέσιμο εδώ
  • Και ένα από τα πολλά διαθέσιμα tutorials στο youtube το οποίο δημιουργεί το παιχνίδι-αρρώστια flappy bird (κλικ εδώ)

Βιβλία - Tutorials

  • Ένα εκπληκτικό σενάριο διδασκαλίας (με τα όλα του :-)) δημιουργίας ενός παιχνιδιού (φιδάκι) που στήθηκε από το devoxx4kids και περιλαμβάνει έναν σύντομο οδηγό για το GreenFoot, την παρουσίαση, οδηγίες, cheatsheet, και την ίδια την εφαρμογή
  • Το βιβλίο του Michael Kölling με τίτλο "Introduction to Programming with Greenfoot, Object-Oriented Programming in Java with Games and Simulations" είναι διαθέσιμο εδώ. Στον σύνδεσμο θα βρείτε (προς λήψη) τα σενάρια του βιβλίου. 
  • Οδηγίες χρήσης και σύντομη εισαγωγή στην πλατφόρμα Greenfoot των Πατρικάκη, Χ., Τουμανίδη, Λ. και Κόγια, Δ. του τμήματος Ηλεκτρονικών Μηχανικών του ΤΕΙ Πειραιά διαθέσιμες εδώ
  • Οι σημειώσεις του συναδέλφου Νικολού Δημήτρη (κλικ εδώ).
  • Τα tutorials του greenfoot.org μεταφρασμένα στα ελληνικά (κλικ εδώ). Το κείμενο το βρήκα εδώ και είναι δουλειά των Μαντζά Ι. και ΜιλολιδάκηςΓ.
  • Τα εκπαιδευτικά σενάρια που ανέπτυξε η Ευαγγελία – Μαρία Αλεξανδρή, διαθέσιμα εδώ
  • Το σχολικό βιβλίο του ΙΕΠ (κλικ εδώ).

Ομάδα Συζητήσεων

  • Το επονομαζόμενο "Green Room" (κλικ εδώ)
Αν έχετε να προτείνετε κάτι ακόμη μπορείετε να το κάνετε είτε με μύνημα ακροιβώς από κάτω είτε με email στο fkoutsakas στο gmail...





Τι είναι η επιστήμη μας και ένα ποίημα :-)

Τι είναι η επιστήμη μας και ένα ποίημα :-)


Λοιπόν, τις προάλλες έπρεπε να ετοιμάσω ένα εισαγωγικό μάθημα στο οποίο θα έπρεπε να πω και δυο λόγια για την επιστήμη της πληροφορικής. 5-6 διαφάνειες ήθελα να φτιάξω, ούτε μισή ωρίτσα, σκέφτηκα...

Προσπάθησα λοιπόν να βρω έναν καλό ορισμό για την Computer Science που να τα έχει όλα αλλά μάταια. "Τι είναι η επιστήμη μας;", "Τι είναι η επιστήμη μας;", "Τι είναι η επιστήμη μας;","Τι είναι η επιστήμη μας;"... Δοκίμασα διάφορα στο Google χωρίς ικανοποιητικό αποτέλεσμα μέχρι που ΤΣΑΦ κάποιοι ξεχασμένοι νευρώνες στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μου ανακάλεσαν το γνωστό ποίημα του Ιωάννη Πολέμη "Τι είναι η πατρίδα μας;" και αμέσως το πληκτρολόγιο πήρε φωτιά.

Πέντε λεπτά αργότερα το παρακάτω ποίημα είχε εμφανιστεί στην οθόνη μου και ο δρομέας αναβόσβηνε μετά το "παιδιά"...

Διαβάστε το (αφού οποδήποτε πρώτα διαβάσετε του Πολέμη) με δική σας ευθύνη ή απλώς προσπεράστε το και συνεχίστε παρακάτω...

Τι είναι η επιστήμη μας;
Τι είναι η επιστήμη μας; Μην είν' το χάρντγουερ;
Μην είναι τ' αργοκίνητα παλιά πισιά*;
Μην είναι το σόφτγουερ το προπριετάρι;
Μην είναι τα ΟΦΙΣ τα πειρατικά;

Μην είναι ένα βραδινό debugging
μαζί με πίτσα τέσσερα τυριά;
η γλώσσα πάιθον που αχνά προβάλλει,
κάθε της πόιντερ, κάθε ουρά; 

Μην είναι τάχατε τα STEM, τα πάι**
καινούρια φρούτα της, ρομποτική
τα σκράτσ, η Άλις και το ποδάρι***
τα σόσιαλ μίντια, το μπλε πουλί****;

Μην είναι τάχατε η C το Unix
αρχαία μνημεία της, χρυσή στολή;
Bazaar, Cathedral και Ανοιχτότης
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;

Όλα Επιστήμη μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που 'χουμε μες στην καρδιά
και λάμπει αθώρητη σαν τ'σανς***** αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

okiriostonipologiston

--------------------------------------------------------
* των Σχολικών Εργαστηρίων Πληροφορικής
** raspberry pi
*** green foot
**** προφανώς ο ποιητής αναφέρεται στο twitter
***** σαν να λέτε "της SUN's" στη διάλεκτο της Λάρισας, σόρυ αλλά δε μου βγαιναν οι συλλαβές
****** η σύζυγος (πληροφορικός γαρ) μου την είπε που ξέχασα τα δίκτυα αλλά δεν μου βγήκε :-)

Στη συνέχεια (ευτυχώς) θυμήθηκα την "Μελέτη Επισκόπησης Πληροφορικής" της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδος (Ε.Π.Ε) (ΕΔΏ) και πιάνοντας την αρχή του νήματος από εκεί συνειδητοποίησα ότι ο καλύτερος τρόπος για να ορίσεις την πληροφορική είναι μέσα από τα προσφερόμενα προγράμματα σπουδών Πληροφορικής (CS Curricula).

Ψάχνοντας λοιπόν βρήκα τα εξής:
  • Οριοθέτηση Πληροφορικής από τη μελέτη της Ε.Π.Ε, κλικ ΕΔΏ
  • ACM - IEEE-CS - Computer Science Curricula - 2013, κλικ ΕΔΏ
  • IEEE-CS -Computing Curricula 2005, κλικ ΕΔΏ
και ψάχνοντας λιγάκι ακόμη βρήκα και αυτά
  • Peter J. Denning, Computer Science The Discipline, κλικ ΕΔΏ
  • Boston University - WhatIsCS, κλικ ΕΔΏ
  • CSUnplugged_OS_2015_v3.1, κλικ ΕΔΏ
Τα μελέτησα τα χώνεψα και ετοίμασα μια draft παρουσίασης (δείτε παρακάτω) στην οποία θα σας παρακαλούσα πολύ να συνεισφέρετε με όποιο τρόπο κρίνετε σκόπιμο (σχόλια, διορθώσεις, προσθήκες, κλπ). Στόχος είναι η παρουσίαση αυτή να περιγράφει τι είναι η πληροφορική...

Κλασικά η παρουσίαση προσφέρεται με άδεις cc-by-sa

Το pptx διαθέσιμο για λήψη ΕΔΏ

Υ.Γ. Το ποστ είναι αφιερωμένο σε συνάδελφο από την Άρτα που ήταν αφορμή για να ξαναγράψω ;-))









Homo Sarcophilus

Homo Sarcophilus


Το αρχικό κείμενο είναι διαθέσιμο ΕΔΏ (στην ιστοσελίδα του γελωτοποιού). Πραγματεύεται το ζήτημα του ανταγωνισμού και προς το τέλος του κειμένου κάνει αναφορά και στις συνέπειες που έχει το ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό μας σύστημα στους μαθητές μας...

Στην Ελλάδα άπαντες οι έχοντες ονύχια αγωνίζονται να σπαράξωσιν τους έχοντες πτερά – Ε. Ροΐδης


O διάβολος της Τασμανίας (sarcophilus harrisii) είναι το μεγαλύτερο σαρκοφάγο μαρσιποφόρο –μετά την εξαφάνιση, το 1936, του μαρσιποφόρου τίγρη της Τασμανίας.

Δεν είναι μεγαλύτερος από ένα μικρό σκύλο, όμως έχει τα πιο δυνατά σαγόνια ανάμεσα στα ζώα της ξηράς. Σαν τις ύαινες μπορεί να σπάσει οποιοδήποτε κόκαλο. Και σαν τις ύαινες είναι σαπροφάγο.

Αν το δεις ήρεμο πιθανότατα θα πιστέψεις ότι είναι ένα γλυκό ζωάκι, το οποίο θα μπορούσες να έχεις και για κατοικίδιο. Όμως ο διάβολος είναι γνωστός για την αγριότητα του –γι’ αυτό και ενέπνευσε τους καρτουνίστες να φτιάξουν τον Ταζ.

Στην Τασμανία όπου ζει (ένα νησί νότια της Αυστραλίας) δεν έχει εχθρούς, πέρα από τον άνθρωπο. Έτσι μπορούμε να παρατηρήσουμε πόσο άγριος είναι μόνο όταν μοιράζεται το φαΐ με τους «συμπολίτες» του. Κάθε τους γεύμα μοιάζει με ταινία τρόμου.

Αυτή του η αγριότητα, καθώς και η δολοφονική του ανταγωνιστικότητα, ερμηνεύτηκε πρόσφατα.

Ο διάβολος της Τασμανίας είναι, όπως προείπαμε, μαρσιποφόρο. Αυτό σημαίνει ότι τα μικρά μεγαλώνουν και θηλάζουν μέσα στον μάρσιπο της μητέρας τους, μέχρι να μεγαλώσουν αρκετά για να μπορούν να τραφούν μόνα τους.

Όλα ωραία και καλά ως εδώ. Και τα καγκουρό μεγαλώνουν μέσα σε μάρσιπο. Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά.

Η θηλυκή διαβολίνα γεννάει 20-30 μικρά κάθε φορά. Όμως μέσα στο μάρσιπο υπάρχουν μόλις 4 θηλές!

Όπως καταλαβαίνετε η διαβολίνα δεν ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών της και τους καλούς τους τρόπους. Δεν πρόκειται να πει: «Γιωργάκη, εσύ έφαγες το φαγητό σου, άσε και τον αδελφό σου να φάει τώρα.»

Τα μικρά, τυφλά και πεινασμένα, πρέπει να ανταγωνιστούν με τα υπόλοιπα αδέλφια τους για μία από τις 4 θηλές. Όποιος δεν είναι αρκετά δυνατός ή δεν διεκδικεί το μερτικό του απ’ τη ζωή… Απλά πεθαίνει.

Το πιο μακάβριο είναι ότι τα μικρά μέσα στο μάρσιπο επωφελούνται από τον θάνατο των αδελφών τους, για λίγες παραπάνω πρωτεΐνες.

Μέσα από το μάρσιπο θα βγουν 3 ή 4 μικρά. Τα πιο δυνατά, τα πιο άγρια, τα πιο αποφασισμένα. Αυτό, εξελικτικά, έχει τεράστια σημασία. Τα τέσσερα που θα επιβιώσουν θα είναι τα πιο ανταγωνιστικά. Οπότε και τα παιδιά τους θα κουβαλάνε τα γονίδια της ανταγωνιστικότητας.

Αν κάποιο γεννηθεί πιο ήρεμο, πιο «φιλειρηνικό», απλά δε θα προλάβει να βγει από τον μάρσιπο, οπότε δε θα μεταδώσει τα γονίδια της «φιλειρηνικότητας» στα παιδιά του –και στο είδος του.

Ο διάβολος της Τασμανίας θα μπορούσε να είναι το σύμβολο του ανεξέλεγκτου νεοφιλελευθερισμού, αν οι νεοφιλελεύθεροι είχαν το γνώθι σαυτόν.

Στη σύγχρονη οικονομία θα επιβιώσει μόνο όποια επιχείρηση καταφέρει να «φάει» τους ανταγωνιστές της. Δεν υπάρχουν κανόνες δεοντολογίας.

«Οι νόμοι γράφονται από τους νικητές», παραφράζοντας τον Αδόλφο.

Οι μικροί και αδύναμοι θα καταπατηθούν, ενώ οι μεγάλοι θα τραφούν από το γάλα της Μεγάλης Μητέρας, του Κράτους.

Οι νεοφιλεύθεροι παρουσιάζουν τον κανιβαλισμό ως επίτευγμα: Επιβιώνουν οι πιο ικανοί.

Όμως όποιος μπορεί να δει βλέπει.

Βλέπει ότι ικανότητα σημαίνει διαπλοκή συμφερόντων.

Σημαίνει δωροδοκία των ανωτέρων και απόλυτη αδιαφορία για όσους δεν κατέχουν θέσεις εξουσίας.

Σημαίνει εκφοβισμός και εκμετάλλευση των “μη-ικανών”.

Σημαίνει καταστρατήγηση κάθε δικαιώματος.

Σημαίνει εξόντωση των πολλών (των 26) για να απολαμβάνουν οι λίγοι (οι 4).

Και κοινωνιολογικά το παράδειγμα του διαβόλου της Τασμανίας μπορεί να μας πει πολλά.

Παρατηρήστε πως λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα. Τα παιδιά δε μαθαίνουν να συνεργάζονται και να βοηθάνε τους πιο αδύναμους. Ο σκοπός του σχολείου δεν είναι η κοινωνικοποίηση (ότι και να λένε οι εκπαιδευτικοί, οι ψυχολόγοι και οι υπουργοί), αλλά ο ατομικισμός.

Δεν προωθείται η συνεργασία και η αλληλεγγύη, αλλά ο ανταγωνισμός. Δεν κρίνονται ως τάξη, ως ομάδα, αλλά ως άτομα.

Αντί να αναπτύσσουν τις ιδιαίτερες ικανότητες τους μέσα από μια συνολική προσπάθεια και να επαινούνται για αυτό, διδάσκονται πως να πρωτεύουν –προσωπικά.

Ο καλός μαθητής οφείλει να κρύψει το γραπτό του για να μην αντιγράψει ο αδύναμος, αυτό είναι κάτι που το μαθαίνουμε από την πρώτη τάξη του σχολείου.

Αντί να μαθαίνουν να μοιράζονται, μαθαίνουν να επικρατούν, πάση θυσία –προσωπική και συλλογική.

Έτσι, όταν βγαίνουν από το μάρσιπο, δώδεκα χρόνια μετά, είναι έτοιμοι να κανιβαλίσουν. Γιατί ξέρουν ότι το μόνο που έχει σημασία είναι να είσαι νικητής. Χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς και δευτερογνωμίες.

Οι νικητές επιβιώνουν, οι χαμένοι τρώγονται.

Σαν ανθρώπινοι διάβολοι της Τασμανίας δείχνουν τα δόντια τους και τις προθέσεις τους πάνω από τα πτώματα.

Σαπροφάγοι και ανένδοτοι θα κληροδοτήσουν στα παιδιά τους τα γονίδια της επιθετικότητας. Για να επιβιώσουν κι εκείνα –κανιβαλίζοντας με τη σειρά τους.

Ήταν ο Μιλ που είχε πει ότι μόνο μέσα από μια ελεύθερη κοινωνία μπορεί να γεννηθεί ένας ελεύθερος άνθρωπος.

Θα μάθει να σκέφτεται, να σέβεται, να συνεργάζεται, να υποστηρίζει, να υπερασπίζεται.

Και φυσικά εκεί έρχεται η απαραίτητη αντίρρηση: Η κότα δεν έκανε το αυγό ή το αυγό δεν έκανε την κότα;

Την ελεύθερη κοινωνία θα την σχηματίσουν ελεύθεροι άνθρωποι. Και πως μπορεί να δημιουργηθεί μια τέτοια κοινωνία –η οποία θα γαλουχήσει τους ανθρώπους με ελευθερία- όταν δεν υπάρχει ελευθερία;

Η πειθαρχία στη τάξη: οδηγίες προς ναυτιλλομένους...

Η πειθαρχία στη τάξη: οδηγίες προς ναυτιλλομένους...

Όσοι από εσάς δεν έχετε δει ούτε μία φορά εφιάλτη κατά τη διάρκεια του οποίου χάνετε τον έλεγχο της τάξης σας δεν έχετε λόγο να διαβάσετε αυτό το κείμενο. Όλοι οι υπόλοιποι διαβάστε το μέχρι το τέλος, αξίζει κάθε δευτερόλεπτο που θα διαθέσετε...

Το κείμενο (που το βρήκα  εδώ), όπως πολύ καλά καταλάβατε, καταπιάνεται με το φοβερό και τρομερό θέμα της πειθαρχίας στη σχολική τάξη.  Μπορεί μεν να αφορά κυρίως την πρωτοβάθμια είναι όμως εξίσου χρήσιμο και για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Για την ιστορία το πρωτο-διάβασα τον περασμένο Μάρτιο και από τότε έβαλα υπενθύμιση στο Google Calendar ώστε να το διαβάζω κάθε 1η Σεπτέμβρη  :-)

Καλή ανάγνωση, καλή σχολική χρονιά και καλή τύχη!!!

Η αρχική ανάρτηση στο: "Η εκπαίδευση στο Δημοτικό σχολείο"

-----------------------------------------

Αρχαία Ελληνική Ιστορία

Αν πριν από κάμποσα χρόνια (1989-90), όταν ξεκινούσα την καριέρα μου στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με ρωτούσε κάποιος ποιο πίστευα ότι θα ήταν το σημαντικότερο πρόβλημα που θα είχα να αντιμετωπίσω, ποτέ μα ποτέ δεν θα του απαντούσα "η πειθαρχία της τάξης". Είχα τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στην ικανότητά μου για διαπροσωπικές σχέσεις, στην γνώση που απόκτησα διαβάζοντας ένα σωρό "ψυχολογίες" και στην υπερβολική αγάπη προς το "λειτούργημα" ΚΑΙ τα παιδιά, ώστε κάτι τέτοιο μου φαινόταν εντελώς αδιανόητο· στην πραγματικότητα ήταν!

Εν τούτοις, την επόμενη κιόλας χρονιά, τα φτερά μου ψαλιδίστηκαν απότομα. Είχα προλάβει να δω μαθητές της Τετάρτης να ανεβαίνουν στα θρανία και να ουρλιάζουν χωρίς να κατεβαίνουν με τίποτα. Είχα αποτύχει να τα μάθω έστω και μια λέξη Αγγλικά (γιατί τα πρώτα τρία χρόνια δούλεψα ως αναπληρωτής με το Proficiency που έχω διδάσκοντας σε -πιλοτικά τότε- δημοτικά). Και τελικά "πέτυχα" να ακούσω κι ένα "άει γ..." από μαθητή της Πέμπτης!!!

Από την άλλη -νέος ων και ευειδής- κατάφερα να με ερωτευτούν τα μισά κοριτσάκια της Έκτης, και να μου δίνουν να συμπληρώνω τα λευκώματά τους. Αυτό βεβαίως δεν βοήθησε καθόλου τα ίδια τα κοριτσάκια να κάτσουν ούτε στιγμή στο θρανίο τους και να ακούσουν τι είχα να τους πω για το μάθημα. (Το χειρότερο βέβαια είναι ότι τώρα που τα κοριτσάκια αυτά μεγάλωσαν, ξέχασαν τον παιδικό τους έρωτα....)

Το επόμενο καλοκαίρι ξεσκόνισα τον Dotrens με το "Παιδαγωγώ και Διδάσκω" του, αλλά και πάλι ήμουν βέβαιος ότι τίποτα δεν είχα κάνει. Ρώτησα όσους παλιούς συναδέλφους βρήκα και ζήτησα τη συμβουλή τους και το μόνο που αποκόμισα ήταν : "Τράβα και κανένα αυτί!". Ήμουν βέβαιος από την μονότονα επαναλαμβανόμενη απάντηση ότι η συμβουλή πρέπει να εμπεριείχε και κάποια δόση αλήθειας, αλλά από την άλλη ντρεπόμουνα να ομολογήσω ότι είχα ήδη στο ενεργητικό μου αρκετά τραβηγμένα αυτιά, φάπες, κλπ!

Η δεύτερη χρονιά ξεκίνησε με τρομερό άγχος. Δεν φτάνει που έκανα αίτηση στη μισή Ελλάδα για να δουλέψω σαν αναπληρωτής, δε φτάνει που πήρα την απόφαση να παντρευτώ κιόλας, με ξανακάλεσαν στο ίδιο σχολείο!

Και ξέρετε πόσο άσχημο είναι να είσαι υποχρεωμένος να συνεργαστείς με συναδέλφους που πέρυσι τους ενοχλούσες κάθε ώρα, γιατί στην τάξη σου γινόταν πανδαιμόνιο; Ή μάλλον το ξέρετε αλλιώς δεν θα διαβάζατε τώρα αυτές τις γραμμές...

Μπήκα λοιπόν και στις τρεις τάξεις (γιατί έκανα πάλι Αγγλικά) με τις καλύτερες προθέσεις και όλος χαμόγελο. Χάιδεψα όσο το δυνατόν περισσότερα κεφαλάκια, συγκινήθηκα με την παιδική αφέλεια, συμμετείχα στις παιδικές ζαβολιές και τα παιχνίδια. Και τι κατάφερα: Τα ίδια και χειρότερα! Τώρα πια σηκώνονταν από το θρανίο τους και έβγαιναν στην αυλή όποτε τους κάπνιζε. (Ιδίως τα μεγαλύτερα) Αν κατάφερνα να τα συγκρατήσω για κανένα τέταρτο στη θέση τους, μου φαινόταν σαν θαύμα. Θυμάμαι μια χαρακτηριστική σκηνή όπου δυο "παλικαράδες" μάλωναν στα πίσω θρανία, η τάξη παραληρούσε κι εγώ ούρλιαζα "σκασμός!"

Η δεύτερη χρονιά ήταν κόλαση. Η τρίτη πήρε να καλυτερεύει. Όχι όμως τόσο ώστε να μην σκεφτώ να κάνω αίτηση σε έναν τραπεζικό διαγωνισμό. Κάθε καλοκαίρι φανταζόμουν την επόμενη χρονιά και με έπιανε δέος.

Η τέταρτη χρονιά ήταν σ' ένα ορεινό μονοθέσιο με 12 παιδάκια. Με είχαν προειδοποιήσει: Σε στέλνουμε εκεί -ήταν ήδη μέσα Οκτωβρίου- γιατί οι δύο προηγούμενες δασκάλες δεν άντεξαν και παραιτήθηκαν. (Η μία εκ των δύο κλαίγοντας γοερά). Πανικός!!! Εγώ δεν είχα διδάξει άλλο τίποτα εκτός από Αγγλικά. Στο σχολείο υπήρχαν μαθητές ΟΛΩΝ των τάξεων. Η γυναίκα μου κόντευε να γεννήσει και ήταν άνεργη. Είχα λοιπόν δύο επιλογές: ή θα παρουσιαζόμουν στο σχολείο ή ...θα παρουσιαζόμουν στο σχολείο. Διάλεξα κι εγώ να παρουσιαστώ στο σχολείο!

Έπιασα έναν παλιό συνάδελφο, τον ρώτησα πώς να κάνω τα μαθήματα, τι γίνεται με τις σιωπηρές εργασίες των μονοθεσίων, πώς διδάσκονται τα μαθηματικά της Έκτης κι ότι άλλο μου κατέβαινε. Επειδή δουλεύαμε μαζί τα προηγούμενα χρόνια ΔΕΝ τον ρώτησα ασφαλώς τίποτα για την πειθαρχία. (Θα κούναγε το κεφάλι του συγκαταβατικά και θα με παρατούσε...) Το είχα πάρει απόφαση. Δεν έκανα για δάσκαλος! Αφού ήπιαμε κάμποσες μπύρες, συγκινήθηκε που τον εμπιστεύτηκα και τον συμβουλεύτηκα, συγκινήθηκα που συγκινήθηκε, στο τέλος ήρθε η αποκάλυψη: "Ένα πράγμα να έχεις στο μυαλό σου. Κοίτα να μάθεις τα παιδιά γράμματα!!!". Κάτι οι μπύρες, κάτι το άγχος, κάτι όλα μαζί, η κουβέντα τυπώθηκε βαθιά μέσα μου.

Πήγα στο χωριό. Ξέρετε πώς είναι... Στην αρχή κάθονται όλα προσοχή. Από την τρίτη μέρα και μετά αρχίζει το πατιρντί. Τό 'ξερα και το περίμενα στωικά. Εντούτοις με την συμβουλή του συναδέλφου στο μυαλό, άρχισα να κάθομαι όλο το απόγευμα και να ετοιμάζω ασκήσεις. Τα παιδιά ήταν πολύ πίσω. Ξεκίνησα από αφαιρέσεις και προσθέσεις ακόμα και στα μεγάλα. Έκανα ειδικό πλάνο για το καθένα ξεχωριστά για να δω που βρίσκονται. Ξεκινάγαμε μάθημα και μέχρι την μιάμιση δεν είχα προλάβει να τελειώσω τίποτα.

Και ξαφνικά, πανευτυχής, διαπιστώνω ότι είναι Χριστούγεννα!!!

Πιάνω τον εαυτό μου να γράφει στον πίνακα επί ΔΕΚΑ λεπτά με την ΠΛΑΤΗ ΓΥΡΙΣΜΕΝΗ και κάτω να επικρατεί νεκρική σιωπή! Τι διάβολο είχε γίνει; Πώς τα κατάφερα; Αυτά λοιπόν ήταν τα θηρία που έδιωξαν τις δυο προηγούμενες δασκάλες;

Τι άλλαξε σε μένα από τότε, ώστε φέτος, μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας, να έχω το ζωηρότερο παιδί του σχολείου στην τάξη μου, ένα πλάσμα που στο διάλειμμα κοντεύει να σκοτώσει τα άλλα, και μέσα στην τάξη να έχει τόσο υποδειγματική συμπεριφορά που να ξεχνώ ότι καν υπάρχει;

Ο ...εικοσάλογος της σχολικής πειθαρχίας

Ας αφήσουμε λοιπόν τα αστεία και να εξετάσουμε το ζήτημα σοβαρότερα:

1ον. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ. Αλλά αυτό το ξέρετε κιόλας έτσι δεν είναι; Μερικοί άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να επιβάλλονται. Μπορούν να μπουν σε μια τάξη και να μην ακούγεται "κιχ", χωρίς να καταβάλουν καμιά προσπάθεια. Ασφαλώς δεν είστε απ' αυτούς για να διαβάζετε αυτό το κείμενο. Αυτοί είναι συνήθως πρόεδροι σε συλλόγους, ανεβαίνουν στο βήμα και λένε αυτό που θέλουν ευθαρσώς, χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι όταν πρέπει... Τυχεροί άνθρωποι... Μη χάνετε όμως το κουράγιο σας. Ούτε κι εγώ ανήκω σ' αυτούς....

2ον. Αν είναι η πρώτη χρονιά που δουλεύετε, καλά να πάθετε. Νομίζατε ότι οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ θα σας κάνουν αυτοδίκαια και επιτυχημένους δασκάλους; (Η εμπειρία είναι το βασικότερο όπλο. Αυτό διδάσκει η ...εμπειρία!). Του χρόνου τα πράγματα θα είναι σαφώς καλύτερα.

3ον: Αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές στο χρονικό διάστημα από 1ης Οκτωβρίου μέχρι 20ή Ιουνίου, απλά τυπώστε τις και ξαναδιαβάστε τις το καλοκαίρι. Το παιχνίδι χάθηκε για φέτος. Υπομονή, μια χρονιά είναι, θα περάσει.

4ον. Όταν μπαίνετε για πρώτη φορά στην αίθουσα ξεκαθαρίστε τους ρόλους:

- Είστε ο δάσκαλος ή η δασκάλα τους κι αυτοί είναι οι μαθητές σας. Η δουλειά σας είναι να τους κάνετε μάθημα και η δικιά τους είναι να μάθουν το μάθημά τους.

- Μη φοβηθείτε να προσποιηθείτε τον/την άγριο/α. Χτυπήστε μια - δυο φορές το χέρι στην έδρα, στην ΠΡΩΤΗ διασάλευση της τάξης.

- Μην αφήνετε κανένα να σηκωθεί από το θρανίο του χωρίς άδεια, ούτε καν για να ξύσει το μολύβι του. Κοιτάξτε τα στα μάτια. Εξ άλλου δεν είναι παρά παιδιά. Αναρωτιούνται κι αυτά μέχρι που μπορείτε να το τραβήξετε και ΘΑ προσπαθήσουν να δοκιμάσουν τα όριά σας.

- Προσέξτε αυτό: Μπορεί στην πραγματικότητα να μην σας ενοχλεί που θα μιλήσουν με το διπλανό τους, ή που θα σηκωθούν μια στιγμή. Όμως τις πρώτες μέρες, αυτό πρέπει να τους το κόψετε και να 'χετε το νου σας να ΠΡΟΣΠΟΙΗΘΕΙΤΕ πως θυμώνετε, όταν συμβεί κάτι τέτοιο.

- Μείνετε σε συνεχή εγρήγορση τις δύο τρεις πρώτες-μέρες.

- Ορίστε τους κανόνες. Τότε θα σηκωνόμαστε, έτσι θα μιλάμε, έτσι θα ζητάμε την άδεια να πάμε στο μπάνιο.

- Δεν θα αφήνετε να βγαίνουν για τουαλέτα παρά μόνο αν βλέπετε ότι είναι έτοιμα να κατουρηθούν. Ένα ξερό "όχι τώρα, στο διάλειμμα", αρκεί. Παρατηρήστε ότι η "συχνουρία" φθίνει γεωμετρικά την πρώτη εβδομάδα.

Μην νομίζετε πως έτσι θα πάει η χρονιά. Ούτε έχω καμιά σχέση με στρατιωτικούς. Θα έχετε την ευκαιρία να παίξετε μαζί τους όσο θέλετε το επόμενο διάστημα. ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΩΡΑ - ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ!.

5ον Πηγαίνετε για μάθημα προετοιμασμένοι. Ανοίξτε και κανένα περιοδικό "εκλαϊκευμένης επιστήμης" δεν βλάπτει.

6ον Ξεκαθαρίστε μέσα σας, μια για πάντα, ότι εσείς και τα παιδιά δεν μπορεί ΠΟΤΕ να είστε φίλοι. Αν ήταν έτσι θα σας φώναζαν Γιώργο ή Ειρήνη κι όχι "κύριο" και "κυρία". Τα παιδιά έχουν ήδη φίλους. Αγαπήστε τα σαν να ήταν δικά σας. Κάντε παραλληλισμούς με τα ανίψια ή τα ξαδέρφια σας. Μαλώστε τα ήρεμα, όχι άγρια. Δείξτε ότι τιμωρείτε τη συμπεριφορά τους, όχι τα ίδια.

7ον Αποκτήστε δικά σας παιδιά. Μόνο η εμπειρία του γονιού σε βελτιώνει ως δάσκαλο... Από τότε που ο γιος μου πήγε σχολείο, ξέρω πια πόσες ακριβώς εργασίες να βάλω στον "καλό" και πόσες στον "κακό" μαθητή. Ξέρω πώς αισθάνονται τα παιδιά γιατί βλέπω πως λειτουργούν τα δικά μου στο σπίτι. (Η συμβουλή αυτή δεν ισχύει αν είστε... ανύπαντροι).

8ον. Ποτέ μην υψώνετε τη φωνή σας στην τάξη. Όσο δυνατά και να φωνάξετε αυτά πάντα μπορούν να φωνάξουν δυνατότερα. Μιλήστε χαμηλόφωνα, χωρίς κορώνες και εξάρσεις στη φωνή. (Υψώστε την μόνο όταν το απαιτεί η διδασκαλία, γιατί αλλιώς μπορεί να ...κοιμηθούν). Αν χρειαστεί να φωνάξετε για να επιβάλετε την τάξη, μην το κάνετε παραπάνω από μια φορά σε κάθε διδακτική ώρα ή τρεις -το πολύ- τέσσερις φορές την ημέρα.

9ον. Δώστε θάρρος στον "αδύνατο" μαθητή, που συνήθως κάνει και φασαρία. Μην ντραπείτε να πείτε στην τάξη πόσο εντυπωσιασμένοι είστε από την απόδοσή του αφού τον περιμένατε αλλιώς με βάση τους βαθμούς της περασμένης χρονιάς. Παρακινήστε την τάξη να περιμένει περισσότερα από αυτόν. Μην βαριέστε να τον περιμένετε μέχρι να απαντήσει. Βοηθήστε τον να το κάνει όσο πιο συχνά γίνεται. π.χ :

-"Πες μας Γιάννη με τι έπαιζε η Μαρίνα; (Πρέπει να απαντήσει "με τις κούκλες της")

- Μούγκα ο Γιάννης!

- Το γράφει στη σελίδα 5 πάνω - πάνω. Για διάβασέ το από μέσα σου...

- Τα άλλα παιδιά σηκώνουν το χέρι τους, φωνάζουν "κύριε, κύριε". Πέστε τους ότι περιμένετε να το πει ο Γιάννης. Και να κατεβάσουν τα χέρια τους. Εξηγήστε τους ότι έτσι τον αγχώνουν κι ότι δεν θα ήθελαν κι αυτοί να βρίσκονται στη θέση του.

- Παρά ταύτα αυτός σωπαίνει. Ίσως να μη βρίσκει το κείμενο, ίσως να μην ξέρει να διαβάζει γρήγορα και γι' αυτό αργεί. Πάτε πάνω από το θρανίο του και του το δείχνετε. Αν δεν το πει και πάλι τον βοηθάτε:

-"Έπαιζε με τις κου..."

Στο τέλος το λέει: "...κλες της"

- Μπράβο Γιάννη! Είδες που όταν προσπαθείς τα καταφέρνεις!

Και πάλι. Και πάλι. Και πάλι. Και πάλι.

10ον. Κόψτε τα φτερά των "εξυπνάκηδων" που πετάγονται και δεν αφήνουν τους άλλους να μιλήσουν. "Προσβάλετέ" τους και δηλώστε τους ότι δεν σας βοηθάνε μ' αυτό που κάνουν. Κάντε τους καμιά δύσκολη ερώτηση ώστε να τα βρίσκουν πού και πού σκούρα. Βάλτε τους ασκήσεις εκτός βιβλίου που οι "μαμάδες" δεν έχουν την δυνατότητα να βρουν στο εμπόριο.

11ον Δώστε τους δουλειά να κάνουν. Αν είναι απασχολημένα δεν θα κάνουν φασαρία. Μην αφήνετε περιθώρια "νεκρού" χρόνου, όταν διορθώνετε γραπτά. Διορθώστε τις ορθογραφίες την ώρα που αυτά διαβάζουν το προηγούμενο μάθημα.

Να ένα ωραίο κόλπο:

Αφού γράψουν την ορθογραφία της προηγούμενης μέρας, σας φέρνουν τα τετράδια στην έδρα και κάθονται στις θέσεις τους.

Τους λέτε να ανοίξουν τα βιβλία τους και χωρίζετε το προηγούμενο μάθημα σε κομμάτια των 8-12 γραμμών, ανάλογα με την τάξη και τον αριθμό των παιδιών. Καθορίζετε έναν μαθητή που θα αρχίζει να διαβάζει, και μόλις τελειώσει το κομμάτι του συνεχίζει ο επόμενος. Τους εξηγείτε ότι επειδή θέλετε να ακούτε πώς διαβάζουν πρέπει να κάνουν ησυχία, γιατί παράλληλα θα διορθώνετε τα τετράδιά τους. Μόλις τελειώσει το μάθημα, αρχίζουν πάλι από την αρχή.

Με τον τρόπο αυτό, δεν είστε υποχρεωμένοι να παρακολουθείτε συνέχεια που βρίσκονται, ούτε να λέτε "ο επόμενος κι ο επόμενος". Κάπου - κάπου διορθώνετε κανένα λαθάκι αναγνωστικό, ή βάζετε κάποιον να ξαναδιαβάσει το κομμάτι του γιατί -τάχα- δεν μπορέσατε να τον παρακολουθήσετε. Έτσι δίνεται η εντύπωση ότι τα παρακολουθείτε συνεχώς και έχετε την άνεση να διορθώσετε τις ορθογραφίες.

12ον Ρίξτε τα στο φιλότιμο. Προσποιηθείτε τον/την λυπημένο/η. Πέστε τους ότι είναι η καλύτερη τάξη, τα καλύτερα παιδιά. Πόσο περήφανοι είστε που είναι μαθητές τους. Πέστε τους ότι έχουν προοπτική, ότι μπορούν να γίνουν ότι θελήσουν. (Μήπως δεν είναι αλήθεια;) Ζητήστε τους να μην σας εκθέτουν στους συναδέλφους και τους μαθητές των άλλων τάξεων.

13ον Μη φοβάστε να πείτε "δεν ξέρω". Τα παιδιά το εκτιμούν. Σεβαστείτε τις απόψεις τους. Μην τα κοροϊδεύετε.

14ον Μην λέτε εκφράσεις του τύπου "Μπράβο μεγάλε", "δε λέει", "καλό ε;" κτλ. Δεν είστε συνομήλικοι μ' αυτά και τα παιδιά δεν περιμένουν τέτοια συμπεριφορά. Άκουσα συνάδελφο να αποκαλεί τους μαθητές του "βλάκες" και "καθυστερημένα". Το "έπαιζε" άνετος και τους έλεγε να μη λένε "μαλ..κίες"! Περιττό να πούμε ότι όχι μόνο δεν τα έμαθε τίποτα, αλλά έχασε και το τελευταίο ίχνος σεβασμού που ήταν δυνατόν να εμπνεύσει! Κρατήστε την απόσταση και μειώστε την μόνο με δική σας επιλογή. Γνωρίστε τους δικούς τους, ρωτήστε τα για το κοινωνικό τους περιβάλλον. Μάθετε τις ιδιαιτερότητές τους και τις οικογενειακές τους συνθήκες.

15ον Διδάξτε τα στάσεις ζωής, κι όχι μόνο ξερή γνώση. Στηρίξτε τα στις προσβολές της τηλεόρασης και την απροκάλυπτη βία των ειδήσεων. Εκλογικεύστε συμπεριφορές και πρότυπα και παρηγορήστε τα στις δύσκολες στιγμές τους. Περιγράψτε τους έναν κόσμο αισιόδοξο, στον οποίο οι αστυνομικοί είναι καλοί κι όχι μπάτσοι, ο πρωθυπουργός προσπαθεί για το καλό της χώρας και οι παπάδες για τη σωτηρία της ψυχής. Μπορεί να μην είναι αλήθεια όλα αυτά, αλλά αφήστε τα να το ανακαλύψουν μόνα τους. Μην ξεχνάτε ότι μέχρι τα 12 χρόνια, σύμφωνα με τον Πιαζέ, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η ανάπτυξη του ψυχικού τους κόσμου.

Βέβαια οι στάσεις ζωής που θα διδάξουμε πρέπει να συνάδουν με τα καθιερωμένα "πρότυπα". Μην ξεχνάτε ότι η πολιτεία στηρίζεται σε μας για να εδραιώσει και να διαιωνίσει την "καθεστηκυία" τάξη. Αν διαφωνείτε με την κοινωνική δομή, αν είστε αναρχικοί, ή πολύ "ριζοσπάστες", κρατείστε τις απόψεις σας για τον εαυτό σας και για τις συνεδριάσεις του συλλόγου των δασκάλων. Δεν χρωστάνε τίποτα τα παιδάκια να τα κάνετε να μισήσουν την κοινωνία! Αυτό δε σημαίνει ασφαλώς ότι η πολιτική μας άποψη και δράση πρέπει να ξεκοπεί από τη εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν είναι και δυνατόν άλλωστε. Απλά, ας αποφεύγουμε τις ακραίες δηλώσεις και δράσεις...

16ον Αισθανθείτε σίγουροι για τον εαυτό σας. Το επάγγελμά μας δεν απαιτεί τόσο περίσσευμα γνώσης όσο περίσσευμα καρδιάς. Δεν είναι δύσκολο, το "δασκαλίκι" είναι κάτι που είναι ενσωματωμένο σε κάθε άνθρωπο, απλώς πρέπει να καλλιεργηθεί. Σκεφτείτε: Μήπως ήταν δάσκαλοι οι γονείς σας; (αν και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να... ήταν)

17ον Πείστε τον εαυτό σας ότι επιτελείτε υψηλό λειτούργημα. Δεν θα σας πω εγώ τους λόγους, έπρεπε να το είχαμε μάθει στη σχολή αυτό. Αν νομίζετε ότι δεν έπρεπε να υπάρχουν σχολεία, ή ότι τα σχολεία είναι καταναγκαστικά ιδρύματα, καλύτερα να τα παρατήσετε. Είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο πρέπει να το κάνετε. Σε διαφορετική περίπτωση να είστε βέβαιοι ότι όλα θα πάνε καλά.

18ον. Τα λεφτά είναι λίγα. Αυτό είναι γνωστό. Βγείτε λοιπόν στο δρόμο και φωνάξτε. Όμως μην χαραμίζετε το απόγευμά σας σε άλλες δραστηριότητες πιο επικερδείς. Προετοιμαστείτε για την αυριανή μέρα στην τάξη ακόμα κι αν δεν μας πληρώνουν γι' αυτό. Αυτό δεν θα γίνεται συνέχεια. Μετά τον πέμπτο - έκτο χρόνο, θα προετοιμάζεστε όσο κι εγώ: καθόλου. Αυτό πάντως δε σημαίνει ότι θα σταματήσετε να γράφετε ασκήσεις, επαναληπτικά, φωτοτυπίες (αν κι αυτές καλό θα ήταν να λείπουν).

19ον Αν είστε εκπαιδευτικός της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τότε τα πράγματα είναι μάλλον διαφορετικά. Εκεί οι έφηβοι σίγουρα έχουν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης, άλλη συμπεριφορά. Πιστεύω πάντως ότι σε γενικές γραμμές, θα πρέπει να ισχύουν τα ίδια. Κάθε άνθρωπος εκτιμάει την σοβαρότητα, το ήθος και την εμμονή σε αρχές. Κάθε άνθρωπος σέβεται αυτόν που έχει ξεκαθαρισμένες απόψεις για το ρόλο και τους στόχους του.

20ον Μην νομίσετε ότι όλα αυτά που διαβάσατε θα σας βοηθήσουν και πολύ. Είναι κοινοτυπίες, πράγματα χιλιοειπωμένα και εν πολλοίς αυτονόητα. Μόνοι σας θα βρείτε την διέξοδο στο πιεστικό πρόβλημα της διατήρησης της πειθαρχίας της τάξης, που είναι και το μόνο που θα σας ανάγκαζε να διαβάσετε αυτές τις γραμμές. Εγώ το μόνο που προσπάθησα να κάνω ήταν να καταθέσω την εμπειρία μου γιατί βλέπω πολλούς νέους συναδέλφους να ταλαιπωρούνται και να πελαγοδρομούν, όπως έκανα κι εγώ τα πρώτα χρόνια.

Κι ίσως κι εγώ τότε να είχα την ανάγκη να μου πουν ότι δεν ήμουν ο μόνος, κι ότι όλα αυτά είναι παρά μια παροδική φάση -μάλλον απαραίτητη- στο δύσκολο έργο που κάνουμε... Γιατί ο σωστός Δάσκαλος, μόνο μέσα από το καμίνι της τάξης μπορεί να αναδυθεί. Και το καμίνι ψήνει... Δυστυχώς...



Fixing MS Office Keyboard ShortCuts

Fixing MS Office Keyboard ShortCuts


"Fixing MS Office Keyboard ShortCuts" ή "Πώς να χάσετε 5 ώρες από το χρόνο σας ψάχνοντας λύση για μία αδικαιολόγητη αλλαγή στις συντομεύσεις πληκτρολογίου"

Κατ' αρχήν να δηλώσω ότι είναι λάτρης των συντομεύσεων του πληκτρολογίου μιας και μου γλυτώνουν 20 - 30% χρόνου...

Τα Ctl+C (αντιγραφή), Ctrl+V (επικόλληση), Ctl+A (επιλογή όλων), Ctrl+Z (αναίρεση) τα έχω για ψωμοτύρι...

Το Ctrl+Alt+Shift+F6 το χρησιμοποιώ για να ψαρώσω τους "και καλά" ψαγμένους μαθητές (εμφανίζει το menu του Deep Freeze, μιας εφαρμογής που παγώνει το λειτουργικό και δεν επιτρέπει τροποποιήσεις του)

Με το Ctr-Alt-Del κάνω καζούρα στους λάτρεις των Windows. Δοκιμάστε να τα πατήσετε τρεις φορές στη σειρά να δείτε τι θα γίνει...

Την εποχή που το irc ήταν τις δόξες του έκανα τον έξυπνο προτείνοντας στον συνομιλητή μου να τα πατήσει Alt-F4 για να του ανοίξει ένα μαγικό παράθυρο :-)

Τα shortcuts όμως που είναι τα super-αγαπημένα μου μιας και πραγματικά απογειώνουν την απόδοση μου στις εφαρμογές γραφείου είναι τα Ctrl+Shift+C και το Ctrl+Shift+V τα οποία αντιγράφουν και επικολλούν την μορφοποίηση οποιουδήποτε στοιχείου (κείμενο, πίνακας, σχήμα, κλπ). Αν μάλιστα τα συνδυάσεις με Shift+Arrow Keys ή ακόμη καλύτερα με Shift+Ctrl+Arrow Keys για επιλογή κειμένου τότε πραγματικά κάνεις να ακουμπήσεις ποντίκι κανά τέταρτο (της ώρας). Μαγεία ;-) 

Εδώ και μερικούς μήνες και χωρίς να καταλάβω το γιατί τα shortcuts αυτά έπαψαν να λειτουργούν με αποτέλεσμα να χρειάζεται να αφήνω συχνά-πυκνά το πληκτρολόγιο για να πιάσω το ποντίκι και να κάνω κλικ-δεξί-πάνε-μενού-κλικ-αριστερό και ξανά μανά... Μεγάλο ξενέρωμα...

Ψάχνοντας για λύση χρησιμοποιώντας Αγγλικούς όρους (keywords) δεν βρήκα και πολλές προτάσεις / λύσεις και όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια αυτό οφείλονταν στο ότι το πρόβλημα που αντιμετώπισα εμφανίζεται στις Ελληνικές (και σε μερικές ακόμη μη-Αγγλικές) εκδόσεις των Windows.

Μετά από (πραγματικά) πολύ ψάξιμο (λόγω χρήσης λάθος γλώσσας) βρήκα λύση η οποίο συνοψίζεται στο: "άλλαξε τη γλώσσα του λειτουργικού από Ελληνική σε Αγγλική". Για περισσότερα διαβάστε αναλυτικές οδηγίες για το πρόβλημα και τη λύση του...
You must select English as the default keyboard language (control panel -> regional settings -> keyboard). 
If you select a non-English language as the default keyboard language and open Microsoft Word a lot of shortcuts will change to IBM Common User Access mode (e.g. Ctrl+C will change to Ctrl+Ins and Ctrl+V will change to Shift+Ins). 
Note that if you set English as the default keyboard language everything will still work even while you're switching your keyboard language to type non-English text.
This problem appears in all Office versions from 2003 to 2013. It also appears in all versions of Windows since Windows 2000 and at least with Hebrew, Greek and Arabic languages but I guess with many (all?) others as well. 
Note: For Windows 10 the above option is found under Control Panel -> Clock, Language, and Region -> Change input methods (under Language) -> Advanced Settings (on the left) -> Override for default input method.



Εκπαιδευτικά σενάρια για το Πράσινο Ποδάρι - GreenFoot

Εκπαιδευτικά σενάρια για το Πράσινο Ποδάρι - GreenFoot


Στο πλαίσιο της πτυχιακής της εργασίας η Ευαγγελία – Μαρία Αλεξανδρή, φοιτήτρια του Τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, δημιούργησε τρία εκπαιδευτικά σενάρια για το εκπαιδευτικό περιβάλλον προγραμματισμού Greenfoot.
Τα σενάρια είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα

https://greenfootscenarios.wordpress.com/

Οπως αναφέρει η δημιουργός:

«Για την παρούσα εργασία, δημιουργήθηκαν έξι (6) εκπαιδευτικά σενάρια που επικεντρώνονται στην ύλη του μαθήματος «Ειδικά Θέματα στον Προγραμματισμό Υπολογιστών» (ΦΕΚ 2010/16-9-2015), το οποίο διδάσκεται στην Γ’ τάξη ημερησίων ΕΠΑ.Λ. στον τομέα Πληροφορικής, ως μάθημα ειδικότητας, και επίσης στην Δ’ τάξη Εσπερινών ΕΠΑ.Λ.

Τα πρώτα τρία (3) σενάρια (1 έως 3) καλύπτουν τα τρία πρώτα κεφάλαια της πρώτης ενότητας της ύλης του μαθήματος και μέσω των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν προωθούν την εκμάθηση του περιβάλλοντος Greenfoot. Tα επόμενα τρία (3) σενάρια (4 έως 6) αξιοποιώντας την προηγούμενη διδαχθείσα ύλη περιλαμβάνουν δραστηριότητες κατασκευής ενός παιχνιδιού απόδρασης.

Βασικός στόχος των εκπαιδευτικών σεναρίων είναι να αναπτύξουν οι μαθητές ενδιαφέρον και θετική στάση απέναντι στον αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό και τη συγγραφή κώδικα και επιπλεόν να εξοικειωθούν με το περιβάλλον Greenfoot μέσω της κατασκευής ενός παιχνιδιού.»

Τα εκαπιδευτικά σενάρια, που μπορείτε να τα κατεβάσετε, είναι τα εξής:
Εκπαιδευτικό Σενάριο 1 – Το προγραμματιστικό Περιβάλλον Greenfoot, βασικές έννοιες
Εκπαιδευτικό Σενάριο 2 – Βασικά στοιχεία της Java και συναρτήσεις
Εκπαιδευτικό Σενάριο 3 – Αντικείμενα και μέθοδοι
Εκπαιδευτικό Σενάριο 4 – Ανάπτυξη Παιχνιδιού – Μέρος 1
Εκπαιδευτικό Σενάριο 5 – Ανάπτυξη Παιχνιδιού – Μέρος 2
Εκπαιδευτικό Σενάριο 6 – Ανάπτυξη Παιχνιδιού – Μέρος 3


Αξιό-διάβαστα άρθρα για MOOCs

Αξιό-διάβαστα άρθρα για MOOCs

Αξιόλογα άρθρα για MOOCs

A short history of MOOCs and distance learning [ENG] ΕΔΩ

State of the MOOC 2016: A Year of Massive Landscape Change For Massive Open Online Courses [ENG] ΕΔΩ

State of the MOOC 2017: A Year of Privatized and Open Education Growth [ENG] ΕΔΩ

By the numbers: MOOCs in 2016 [ENG] ΕΔΩ






Ποια εφόδια πρέπει να αποκτήσουν τα παιδιά του σήμερα για να είναι προετοιμασμένα να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτές αύριο;

Ποια εφόδια πρέπει να αποκτήσουν τα παιδιά του σήμερα για να είναι προετοιμασμένα να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτές αύριο;

Παρακάτω θα βρείτε ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Οι Βιομηχανίες Του Μέλλοντος", του Άλεκ Ρός, πρώην συμβούλου της Χίλαρι Κλίντον στο Υπ.Εξ. των ΗΠΑ. Το βιβλίο περιγράφει μία-μία τις τεχνολογικές αλλαγές που θα μεταμορφώσουν εντελώς τις οικονομίες και τις κοινωνίες στο κοντινό μέλλον. Το απόσπασμα που διάλεξε ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος (αναδημοσιεύω μέρος του newsletter του) είναι από το τελευταίο κεφάλαιο, το οποίο δεν αναφέρεται σε κάποια από αυτές τις αλλαγές συγκεκριμένα, αλλά προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα: "Ποια εφόδια πρέπει να αποκτήσουν τα παιδιά του σήμερα για να είναι προετοιμασμένα να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτές αύριο;" και (σωστά μαντέψατε) η Πληροφορική παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο...

Άλεκ Ρος
Οι Βιομηχανίες του Μέλλοντος
ένα απόσπασμα

“Η πιο σημαντική δουλειά που θα κάνω ποτέ είναι η δουλειά του πατέρα, και μου είναι αδύνατον να μην αναρωτηθώ τι σημαίνουν όλες αυτές οι επερχόμενες αλλαγές –αυτές που προβλέπει αλλά κι αυτές που δεν προβλέπει τούτο το βιβλίο– για το οικονομικό μέλλον των παιδιών μου. Τα παιδιά μου θα έχουν να κάνουν μ’ ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο ευκαιριών και προκλήσεων απ’ ό,τι εγώ όταν μεγάλωνα στη Δυτική Βιρτζίνια. Τι θα χρειαστούν για να είναι ανταγωνιστικά και να επιτύχουν;

Ρώτησα σχεδόν όλους όσοι μου έδωσαν συνέντευξη γι’ αυτό το βιβλίο ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχουν τα παιδιά του σήμερα για να επιτύχουν στην οικονομία τού αύριο. Δεν υπήρξε καμία ομοφωνία, κανένα μοναδικό συμπέρασμα που να μπορώ να το βάλω ως τίτλο. Σχεδόν όλοι όμως συμφωνούσαν σε ένα-δυο πράγματα και καθώς μιλούσα με όλο και περισσότερους, αναδύονταν κάποια κοινά μοτίβα.

Καταρχάς, οι ιστορίες των δύο νεαρότερων ατόμων που μου έδωσαν συνέντευξη για το βιβλίο μάς δίνουν να καταλάβουμε αρκετά καλά ποια είναι τα χαρακτηριστικά που θα χρειαστούν τα σημερινά παιδιά για να επιτύχουν στην οικονομία τού αύριο. Ας θυμηθούμε τον 24χρονο επενδυτή επιχειρηματικών συμμετοχών Σιλ Τάιλ, που ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του επειδή τον ενέπνευσε ο Σουδανός δισεκατομμυριούχος του χώρου της κινητής τηλεφωνίας Μο Ιμπραχίμ. Και οι δύο γονείς του Σιλ κατάγονται από την Ινδία και ήρθαν στις Ηνωμένες Πολιτείες για πανεπιστημιακές σπουδές. Η μητέρα του η Τανού (η πρώτη από την οικογένειά της που ταξίδεψε με αεροπλάνο) ήταν μία από 15 γυναίκες σε μια τάξη 1.000 ατόμων στο κολέγιό της στην Ινδία, γεγονός που την ώθησε να μεταφέρει τις σπουδές της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πατέρας του Σιλ, ο Πραβίν, έκανε αιτήσεις σε κολέγια που δεν χρέωναν έξοδα υποβολής αίτησης. Πήγε στο Πανεπιστήμιο Οχάιο Στέιτ και όχι σε άλλα πανεπιστήμια, συμπεριλαμβανομένων των κορυφαίων της Αμερικής, επειδή το Οχάιο Στέιτ του πρόσφερε πλήρη υποτροφία, καθώς και δωρεάν αεροπορικό εισιτήριο για να ταξιδέψει ως εκεί.

Καθώς οι γονείς του Σιλ εντάσσονταν στην επαγγελματική τά- ξη της Αμερικής, αποφάσισαν να παίρνουν τον Σιλ και τον μικρότερο αδερφό του, τον Σουτζέι, μαζί τους σε ταξίδια που θα τους βοηθούσαν να καταλάβουν ότι ζούσαν μια σχετικά προνομιούχα ζωή, συμβάλλοντας στη συναισθηματική τους ανάπτυξη και ενισχύοντας την κοινωνικότητά τους. Ο Σιλ λέει πως «όταν μεγαλώναμε, ποτέ δεν κάναμε ταξίδια στην Ευρώπη ή την Καραϊβική. Κάθε φορά που οι γονείς μου είχαν λίγο ελεύθερο χρόνο, ήθελαν να μας δείξουν πώς λειτουργεί ο πραγματικός κόσμος».

Οι γονείς του τους πήγαν στη Βραζιλία και στην Κένυα τη δεκαετία του 1990, τότε που και οι δύο χώρες θεωρούνταν υπανάπτυκτες και περιθωριακές. Όταν ο Σιλ ήταν επτά χρονών, η οικογένειά του επισκέφτηκε ένα ορφανοτροφείο για τυφλά παιδιά, το 80% των οποίων έπασχε από κάποια ιάσιμη μορφή τύφλωσης, η οποία όμως δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί εξαιτίας της έλλειψης κονδυλίων.

Οι γονείς του δεν ήταν εύποροι, αλλά δαπανούσαν μεγάλο μέρος των εισοδημάτων τους σ’ αυτά τα ταξίδια προκειμένου να δώσουν στα παιδιά τους να καταλάβουν πώς είναι ο κόσμος. Ο Σιλ κι ο αδερφός του ήταν παιδάκια, αλλά ήδη φαντάζονταν την εξέλιξη της ζωής και της σταδιοδρομίας τους σε παγκόσμιο επίπεδο. Γι’ αυτό και το επίτευγμα του Μο Ιμπραχίμ να φέρει τις κινητές τηλεπικοινωνίες στην Αφρική αποτέλεσε το έναυσμα για να γίνει ο Σιλ επενδυτής.

Όπως ακριβώς οι επιχειρηματίες, οι επιχειρήσεις και οι επενδυτές που δραστηριοποιήθηκαν στην Κίνα και την Ινδία πριν από δέκα με είκοσι χρόνια κατάφεραν να δημιουργήσουν μεγάλες επιχειρήσεις, έτσι και οι άνθρωποι που μπορούν να ρίχνουν το βλέμμα τους σε όλο τον κόσμο και να διακρίνουν και να κατανοούν τις ευκαιρίες που φέρνει το επόμενο κύμα ανάδειξης ταχέως αναπτυσσόμενων αγορών, είναι εκείνοι που θα αποκομίσουν τα μεγαλύτερα κέρδη. Ο χρόνος που πέρασε ο Σιλ σε μέρη όπως το Ναϊρόμπι επηρέασε σημαντικά τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του, και καθώς επενδύει στις πιο συναρπαστικές από τις εντυπωσιακές συμφωνίες που κλείνονται στη Σίλικον Βάλεϊ –σε τομείς όπως τα κρυπτονομίσματα, οι καθαρές τεχνολογίες, οι υπηρεσίες δι- αδικτύου για καταναλωτές και οι κινητές τηλεπικοινωνίες–, κάνει επίσης κάτι το οποίο αποτολμά μόνο ένα αμελητέο ποσοστό επενδυτών της Σίλικον Βάλεϊ: επενδύει σε μέρη που σήμερα αποτελούν περιθωριακές αγορές, όπως η Κένυα, η Ουγκάντα και το Μπανγκλαντές. Καθώς οι αγορές αυτές αναπτύσσονται, άνθρωποι όπως ο Σιλ, που έχουν εκπαιδευτεί σχετικά με την αγορά, θα έχουν προβάδισμα ως προς την ανάπτυξη των σχέσεων και των συνεργασιών προκειμένου να πραγματοποιήσουν επενδύσεις ποιό- τητας. Θα μπουν πρώτοι, όταν οι αποτιμήσεις θα βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα – εκεί όπου βρισκόταν η Κίνα τη δεκαετία του 1990 και το διαδίκτυο το 1994.

Ο Σιλ φαντάζεται ότι πάντα θα δραστηριοποιείται σε παγκόσμιο επίπεδο και θεωρεί σπίτι του αυτή την τεράστια γεωγραφική έκταση. «Δεν επιθυμώ», λέει, «ούτε πιστεύω ότι ο κύκλος των φίλων μας θα κατασταλάξει πραγματικά κάπου· συνεχώς κινούμαστε μεταξύ του διαδρόμου Σαν Φρανσίσκο-Βοστόνης-Νέας Υόρκης-Ουάσιγκτον στο εσωτερικό και μεγάλων πόλεων σε αναδυόμενες αγορές. Για μένα η λέξη σπίτι δεν υποδηλώνει έναν τόπο, αλλά ένα συναίσθημα –ένα συναίσθημα που το νιώθω καλύτε- ρα όταν βρίσκομαι με την οικογένειά μου ή με στενούς φίλους». Σήμερα ο Σιλ είναι ο νεαρότερος επενδυτής επιχειρηματικών συμμετοχών με ανώτατη θέση σε εταιρεία κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών της Σίλικον Βάλεϊ. Ο αδερφός του ο Σουτζέι πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για το Χάρβαρντ σε ηλικία 15 ετών και σπούδασε εκεί για πέντε εξάμηνα, προτού αποδεχθεί μια υποτροφία Thiel. Η υποτροφία, την οποία έχει συστήσει το μέλος της «Μαφίας του PayPal» (μιας ομάδας πρώην ιδρυτών και στελεχών του PayPal που έκτοτε έχουν ιδρύσει και αναπτύξει άλλες εταιρείες τεχνολογίας) Πίτερ Τίλ, προσφέρει σε νεαρούς φοιτητές κολεγίου 100.000 δολάρια για να παρατήσουν τις σπουδές τους και ν’ αφοσιωθούν στην επιχειρηματικότητα. Ο Σουτζέι μετακόμισε στις δυτικές ΗΠΑ και έγινε γενικός διευθυντής λειτουργιών της Hired.com (μιας διαδικτυακής αγοράς όπου οι εταιρείες συναγωνίζονται στην πρόσληψη ιδιοφυών μηχανολόγων) και αντιπρόεδρος ενός δικτύου κινητής ψυχαγωγίας. Πρόσφατα αποφάσισε να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο για να πάρει το πτυχίο του στην περιβαλλοντική επιστήμη και τη δημόσια πολιτική από το Χάρβαρντ.

Ο Τζάρεντ Κοέν είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερος από τον Σιλ, και σε ηλικία μόλις 34 ετών δεν παύει να μου φαίνεται νεότατος. Όταν πρωτοπήγα να δουλέψω για τη Χίλαρι Κλίντον στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ στις αρχές της προεδρίας Ομπάμα, γνώρισα τον τότε 27χρονο Τζάρεντ. Ήταν ένα από τα ελάχιστα κατάλοιπα της προεδρίας Μπους. Την εποχή που τον γνώρισα, είχε λάβει την περιζήτητη υποτροφία Rhodes και είχε ήδη γρά- ψει δύο βιβλία. Όπως και ο Σιλ, είχε κάνει τις προπτυχιακές του σπουδές στο Στάνφορντ. Συνεργαστήκαμε στενά με τον Τζάρεντ επί ενάμιση χρόνο, προτού φύγει για να εργαστεί για τον πρόεδρο της Google Έρικ Σμιντ και να ιδρύσει την Google Ideas. Η εμπειρία μου από τα ταξίδια και τη συνεργασία με τον Τζάρεντ ενισχύει όσα θεωρώ ότι μπορεί να μάθει κανείς από την περίπτωση του Σιλ. Ο Τζάρεντ είναι γιος ενός ψυχολόγου και καλλιτέχνη από το Κονέκτικατ, κι από μικρός ανέπτυξε περιέργεια για τις ξένες γλώσσες και κουλτούρες. Άρχισε να μαθαίνει μόνος του σουαχίλι από ένα βιβλίο όταν ήταν 16 ετών, στη δευτέρα Λυκείου. Έπειτα η μητέρα του άρχισε να τον παίρνει σε ιδιαίτερα μαθήματα σουαχίλι στο Γέιλ και ο Τζάρεντ άρχισε να ταξιδεύει στην Αφρική. Σε ηλικία 19 ετών έζησε με μέλη της φυλής Μασάι στην Κένυα.

Όταν βρεθήκαμε με τον Τζάρεντ στο Ανατολικό Κονγκό και τους λόφους της δυτικής Ρουάντας, είχαμε το τεράστιο πλεονέκτημα να έχουμε στην ομάδα έναν άριστο γνώστη των σουαχίλι. Καταφέραμε να παρακάμψουμε το κωμικοτραγικό πρόγραμμα διερμηνείας που είχε καταστρώσει η πρεσβεία, στο πλαίσιο του οποίου οι ντόπιοι θα μιλούσαν σουαχίλι σε έναν Αφρικανό διερμηνέα, ο οποίος θα μετέφραζε στα γαλλικά για έναν ντόπιο υπάλληλο της πρεσβείας κι εκείνος στη συνέχεια θα μετέφραζε από τα γαλλικά στα αγγλικά για μένα και τον Τζάρεντ. Αντί γι’ αυτό, μπορούσαμε να επικοινωνούμε και να ερχόμαστε σ’ επαφή απευθείας με τον κόσμο, από μέλη πολιτοφυλακών που επαναπατρίζονταν στη Ρουάντα μέχρι θύματα σεξουαλικής βίας στους προσφυγικούς καταυλισμούς στο Ανατολικό Κονγκό.

Η ικανότητά μας να αναπτύσσουμε επιτυχημένα προγράμματα στην περιοχή βασιζόταν στο γεγονός ότι γνωρίζαμε τόσο την τεχνολογία όσο και την τοπική γλώσσα και κουλτούρα. Πρόκειται για την ίδια δυναμική που επέτρεψε στον Μο Ιμπραχίμ, τον Σουδανό δισεκατομμυριούχο της κινητής τηλεφωνίας, να δημιουργήσει επιχειρήσεις σε περιθωριακές αγορές, μεταξύ των οποίων και το Κονγκό. Πρόκειται για τη διάθεση και την ικανότητα να εντρυφήσεις σ’ αυτό που είναι σήμερα περιθώριο, όμως αύριο θα δημιουργήσει πολλές μεγάλες επιχειρήσεις. Και ακριβώς άνθρωποι σαν τον Σιλ και τον Τζάρεντ είναι αυτοί που θα διακρίνουν πρώτοι τις ευκαιρίες και θα διαθέτουν τις δεξιότητες και τις σχέσεις για να επωφεληθούν από αυτές. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο ψηφιακός, ποτέ δεν ήταν πιο σημαντικό να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερες σφραγίδες στο διαβατήριό σου. Οι περισσότεροι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδεύουν σε περιθωριακές αγορές όπως η οικογένεια του Σιλ ή να κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα σουαχίλι στο Γέιλ όπως η οικογένεια του Τζάρεντ, όμως οι σημερινοί γονείς έχουν στη διάθεσή τους πλήθος εργαλεία που δεν υπήρχαν όταν ο Σιλ και ο Τζάρεντ ήταν παιδιά. Στο διαδίκτυο υπάρχουν διαθέσιμα προγράμματα εκμάθησης γλωσσών εξίσου καλά με τα μαθήματα που μπορεί να πα- ραδώσει ένας φροντιστής. Δεν υπάρχει υποκατάστατο της αεροπορικής μετάβασης σε περιθωριακές αγορές προκειμένου να μάθεις γι’ αυτές, όμως οι επιλογές που έκαναν οι σαφώς μεσοαστοί γονείς του Σιλ και του Τζάρεντ έδωσαν στους δύο αυτούς νέους τη δυνατότητα να πετύχουν την ταχεία οικονομική και κοινωνική ανέλιξη που απολαμβάνουν σήμερα.

Αν και ένα σημαντικό δίδαγμα που μπορούμε να αντλήσουμε από τις περιπτώσεις του Τζάρεντ και του Σιλ είναι ότι σε έναν επιχειρηματικό κόσμο που αποκτά ολοένα και πιο παγκόσμιο χαρακτήρα η πολυπολιτισμική κατάρτιση αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία, κάποιοι άλλοι στοχαστές και εμπειρογνώμονες με τους οποίους μίλησα αναφέρθηκαν έντονα σε ένα διαφορετικό σύνο- λο δεξιοτήτων –ή μου είπαν πως οι γλωσσικές δεξιότητες αποτελούν μόνο ένα τμήμα της εξίσωσης.

Πολλοί πιστεύουν ότι τα σημερινά παιδιά πρέπει να αποκτήσουν ευχέρεια σε κάποια τεχνική, προγραμματιστική ή επιστημονική γλώσσα. Αν τα μεγάλα σύνολα δεδομένων, η γονιδιωματική, η κυβερνητική και η ρομποτική συγκαταλέγονται στις ταχέως αναπτυσσόμενες βιομηχανίες του μέλλοντος, τότε οι άνθρωποι που θα βγάζουν το ψωμί τους σ’ αυτούς τους κλάδους πρέπει να γνωρίζουν άριστα τις γλώσσες κω- δικοποίησης στις οποίες βασίζονται.

«Αν ήμουν σήμερα δεκαοκτώ ετών, θα έπαιρνα πτυχίο στην πληροφορική ή τη μηχανολογία και θα μάθαινα μανδαρινικά», μου είπε ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της eBay Τζον Ντόναχο. Κι έφερε τον γιο του ως παράδειγμα της προσέγγισης την οποία θεωρεί σωστή: «Ο μικρότερος γιος μου είναι πρωτοετής στο Ντάρτμουθ. Μαθαίνει μανδαρινικά εδώ και τέσσερα χρόνια και μάλλον θα πάρει πτυχίο πληροφορικής».

Ο επενδυτής και επιχειρηματίας Τσαμάθ Παλιχαπιτίγια μου μίλησε για τη μέθοδο που εφαρμόζουν μαζί με τη σύζυγό του, την Μπρίτζετ Λάου, μηχανικό πληροφορικής, για την ανατροφή των δύο παιδιών τους: «Νομίζω πως είναι πραγματικά σημαντικό κάθε άνθρωπος να γνωρίζει τουλάχιστον δύο άλλες γλώσσες: μία παραδοσιακά κλασικά γλωσσολογική και μία τεχνική. Κι αυτό επειδή, έτσι όπως αλλάζουν οι αγορές ανθρώπινου κεφαλαίου, πρέπει να διαθέτει κανείς αυτό το κύρος για να είναι σε θέση να συνδιαλέγεται με ανθρώπους σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, να καταλαβαίνει την κουλτούρα τους, να καταλαβαίνει τη γλώσσα τους, αλλά και να μπορεί να συνδιαλέγεται με τεχνικούς όρους. Η μέθοδος που εφαρμόζω στην οικογένειά μας είναι ότι τα παιδιά μου πρέπει να μάθουν δύο γλώσσες: η μία είναι τα ισπανικά –τα μαθαίνουν από την πρώτη μέρα– και η δεύτερη θα είναι κάτι σαν την Python ή κάποια άλλη τεχνική γλώσσα, την οποία θα διδαχτούν από έξι χρονών και πάνω. Αυτή είναι μια σημαντική απόφαση που έχουμε πάρει, πως οι γλώσσες θα αποτελέσουν μια πραγματικά σημαντική μέθοδο κατανόησης του κόσμου, τόσο του υλικού στον οποίο ζούμε όσο και του τεχνικού κόσμου στον οποίο επίσης ζούμε».

Η σημασία της γνώσης τεχνικών γλωσσών ανακύπτει ξανά και ξανά. Ο Τσάρλι Σόνγκχερστ διατύπωσε μια ενδιαφέρουσα αντίθετη άποψη. Θεωρεί πως η σημερινή ανάγκη για εξειδικευμένες τεχνικές και μαθηματικές δεξιότητες αποτελεί βραχυπρόθεσμο φαινόμενο. «Υπάρχει μια καμπύλη ζήτησης για συγκεκριμένα σύνολα δεξιοτήτων σε μια δεδομένη χρονική στιγμή», λέει. «Προς το παρόν υπάρχει ζήτηση για μαθηματικά μυαλά τύπου Άσπεργκερ. Αλλά νομίζω πως η οικονομία του Άσπεργκερ έχει το πολύ άλλα δέκα χρόνια μπροστά της, επειδή άπαξ και καθιερωθούν οι τεχνολογικές πλατφόρμες, δεν θα υπάρξουν νέες εφευρέσεις».

Ο Τζακ Ντόρσεϊ, αντιθέτως, υποστηρίζει ότι τα οφέλη από την ευχέρεια στις γλώσσες προγραμματισμού θα εκτείνονται πολύ πιο πέρα από τη σύνταξη κώδικα: «Δεν νομίζω ότι θα το κάνεις για να γίνεις μηχανικός ή προγραμματιστής· το κάνεις επειδή σου διδάσκει πώς να σκέφτεσαι με έναν πάρα πολύ διαφορετικό τρόπο. Σου διδάσκει πώς, λειτουργώντας αφαιρετικά, να σπάζεις τα προβλήματα σε μικρά κομμάτια και μετά να τα επιλύεις, πώς να καταλαβαίνεις τα συστήματα και τον τρόπο με τον οποίο διασυνδέονται. Πρόκειται λοιπόν για εργαλεία που θα τα χρησιμοποιήσεις όλα παντού, ιδίως όταν σκέφτεσαι να δημιουργήσεις μια επιχείρηση ή να διευθύνεις μια επιχείρηση, ή ακόμα και να εργαστείς σε μια επιχείρηση. Το να μπορείς να συνθέσεις ένα τεράστιο, περίπλοκο σύστημα σε κάτι ουσιώδες που μπορείς να το διατυπώσεις με δυο λόγια –αυτό ακριβώς σου διδάσκει ο προγραμματισμός».

Ο Έρικ Σμιντ της Google ενισχύει το επιχείρημα του Τζακ περί του πόσο σημαντικό είναι να μαθαίνουμε να κατανοούμε περίπλοκα προβλήματα. Όταν ρώτησα τον Έρικ ποιες δεξιότητες θεωρούσε ότι χρειάζονταν περισσότερο τα παιδιά μου, μου απάντησε ότι «το σημαντικότερο ζητούμενο είναι απλώς η ανάπτυξη αναλυτικών ικανοτήτων. Οι περισσότερες εργασίες ρουτίνας που κάνουν οι άνθρωποι θα γίνονται από υπολογιστές, αλλά οι άνθρωποι θα διαχειρίζονται τους υπολογιστές γύρω τους και οι αναλυτικές ικανότητες δεν θα γίνουν ποτέ ντεμοντέ».

Γι’ αυτόν τον λόγο, πολλοί συνομιλητές μου μίλησαν με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά λόγια για τις θεωρητικές σπουδές και το δόγμα τους «μάθε πώς να σκέφτεσαι». Πολλοί μάλιστα θεωρούσαν πως η απόσταση ανάμεσα στις παραδοσιακές θεωρητικές σπουδές και τη μηχανολογία θ’ αρχίσει να εκμηδενίζεται. Ο Τζάρεντ Κοέν ρωτά: «Γιατί να πρέπει να είμαι ή πολιτικός επιστήμονας ή επιστήμονας πληροφορικής; Γιατί να μην υπάρχει ένα υβρίδιο μεταξύ των δύο; Γιατί να πρέπει να είμαι ιστορικός ή πτυχιούχος αγγλικής φιλολογίας ή ηλεκτρολόγος μηχανολόγος; Γιατί δεν υπάρχει ένα υβρίδιο μεταξύ των δύο; Και τα δύο γλώσσες είναι, ξέρετε. Το ζήτημα είναι ότι πρέπει να διαμορφωθεί μια πιο διεπιστημονική προσέγγιση, στο πλαίσιο της οποίας οι θετικές και οι ανθρωπιστικές επιστήμες θα συγχωνεύονται έτσι ώστε τα παιδιά να προετοιμάζονται για έναν κόσμο όπου αυτά τα κουτά- κια έχουν ήδη αρχίσει να καταργούνται».

Ο Τζάρεντ υποστηρίζει πως οι σημερινοί γονείς θα πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά τους όπως μεγάλωσαν τον Σιλ και τον Σουτζέι Τάιλ οι δικοί τους γονείς, που έστειλαν τον Σιλ να σπουδάσει ανθρώπινη βιολογία και δημόσια πολιτική και τον Σουτζέι να σπουδάσει επιστήμη του περιβάλλοντος και δημόσια πολιτική.

Παρόμοιο επιχείρημα διατυπώνει και ο πρόεδρος της Εσθονίας Τόμας Ίλβες, σύμφωνα με τον οποίο κάποιοι χώροι τους οποίους μέχρι πρότινος καταλάμβαναν μόνο άνθρωποι με υπόβαθρο θεωρητικών σπουδών, όπως η κυβέρνηση, θα καταλαμβάνονται όλο και περισσότερο από ανθρώπους με περισσότερες βασικές γνώσεις επιστήμης και τεχνολογίας. Και φέρνει ως παράδειγμα τον γιο του τον Λούκας, ο οποίος, αν και γνώστης της τεχνολογίας, εργάζεται στην κυβέρνηση: «Ποτέ δεν πρόκειται να εφεύρει μια εφαρμογή αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά ασχολείται με ζητήματα πολιτικής και κατανοεί τις συνέπειές της, κι αυτό, νομίζω, είναι ένα από τα προβλήματά μας σήμερα: δεν διαθέτουμε, τουλάχιστον στην Ευρώπη, αρμόδιους για τη χάραξη πολιτικής που να καταλαβαίνουν από πληροφορική».

Τι γίνεται όμως με τα πάμπολλα παιδιά που γεννιούνται ανά τον κόσμο χωρίς πρόσβαση σε πανεπιστημιακές σπουδές; Πρόσφατα έχουν εμφανιστεί διάφορα μέσα που εκδημοκρατίζουν την πρόσβαση σε σημαντικές δεξιότητες προγραμματισμού. Ένα από αυτά είναι το Codeacademy, ένα πρόγραμμα της εταιρείας Y Combinator, το οποίο ίδρυσαν από κοινού δύο 23χρονοι και διδάσκει δωρεάν προγραμματισμό μέσω διαδικτύου. Το Codeacademy αριθμεί παγκοσμίως πάνω από 24 εκατομμύρια άτομα που έχουν χρησιμο- ποιήσει τις δυνατότητές του. Ένα άλλο απίστευτο μέσο είναι το Scratch, ένα πρόγραμμα της Lifelong Kindergarten Group του Εργαστηρίου Μέσων Ενημέρωσης του MIT. Πρόκειται για μια μη κερδοσκοπική προσπάθεια με σκοπό τη διδασκαλία προγραμμα- τισμού. Είναι δωρεάν και δεν θέλει κατέβασμα. Είναι προσαρμοσμένο σε περιβάλλοντα μικρού εύρους ζώνης και είναι διαθέσιμο σε περισσότερες από 40 γλώσσες. Μέχρι σήμερα έχουν αναπτυχθεί με βάση το Scratch πάνω από 5 εκατομμύρια έργα σε περισσότερες από 150 χώρες, άρα το πρόγραμμα βρίσκεται σχεδόν παντού.

Οι σημερινοί νέοι που θα μπουν στην αγορά εργασίας τού αύριο θα πρέπει να είναι πιο ξύπνιοι και πιο εξοικειωμένοι με την ευρύτερη λειτουργία του κόσμου, ώστε να μπορούν να βρουν την ειδικευμένη αγορά στην οποία μπορούν να ταιριάξουν. Καθώς η ρομποτική αυτοματοποιεί εργασίες γνωστικού και μη χειρωνακτικού χαρακτήρα, δουλειές σαν αυτή πάνω στην οποία έστησε ο πατέρας μου μια καριέρα 50 ετών –δικηγορία, κτηματικό δίκαιο– δεν θ’ αποτελούσαν σίγουρο στοίχημα για κάποιον που τελειώνει σήμερα τη νομική. Η αγορά εργασίας τού αύριο θα χαρακτηρίζεται σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό από ανταγωνισμό ανάμεσα σε ανθρώπους και ρομπότ. Στον αυριανό χώρο εργασίας, είτε ο άνθρωπος θα λέει στο ρομπότ τι να κάνει είτε το ρομπότ θα λέει στον άνθρωπο τι να κάνει”.

Κατάλογος ελευθέρου λογισμικού για την εκπαιδευτική κοινότητα

Κατάλογος ελευθέρου λογισμικού για την εκπαιδευτική κοινότητα

Στον σύνδεσμο https://edu.ellak.gr/edu_fos/ υπάρχει ένας κατάλογος 339 εφαρμογών ανοιχτού λογισμικού, που χρησιμοποιείται από εκπαιδευτικούς τόσο στη διδασκαλία όσο και στην οργάνωση / διαχείριση των μαθημάτων και των εργαστηρίων.

Ο κατάλογος δημιουργήθηκε από τον Οργανισμό Ανοιχτών Τεχνολογιών (ΕΕΛΛΑΚ), στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς που καταχώρισαν τα λογισμικά στα μητρώα.

Η αναζήτηση των εφαρμογών γίνεται με τη χρήση των παρακάτω φίλτρων...



Εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται να εμπλουτίσουν τη λίστα των λογισμικών και να καταγράψουν τα λογισμικά που χρησιμοποιούν οι ίδιοι αλλά και τις δράσεις που υλοποιούν στα σχολεία τους μπορούν να καταχωρήσουν τα στοιχεία τους στις φόρμες που υπάρχουν εδώ κι εδώ αντίστοιχα.

Δέκα επιστολές προς εκείνους που τολμούν να διδάσκουν

Δέκα επιστολές προς εκείνους που τολμούν να διδάσκουν

Αντιγράφω τα σημαντικότερα σημεία από το βιβλίο του Freire "Δέκα επιστολές προς εκ-παιδευτικούς", Εκδόσεις Επίκεντρο (πηγή εδώ) και το βάζω στη λίστα ανάγνωσης του Καλοκαιριού...


Απέναντι στην ελεγχόμενη συχνά γραφειοκρατική διεκπεραίωση των διδακτικών μας καθηκόντων οι παιδαγωγικές αντιλήψεις του Freire όχι μόνο συνεισφέρουν στον προβληματισμό για το ρόλο της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού στη σύγχρονη κοινωνία, αλλά και αποκαλύπτουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. Μιλάμε για μια απελευθερωτική παιδαγωγική πράξη, που κάνει τον άνθρωπο περισσότερο άνθρωπο και ανοίγει δρόμους προς την ελευθερία, προς μια πιο δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία... 

Από την πρώτη επιστολή: Διαβάζοντας τη λέξη διαβάζουμε τον κόσμο!

  • Διδασκαλία = ανάγνωση, αναζήτηση
  • Διδάσκω πραγματικά = παίρνω κριτική θέση στη διαδικασία της ανακάλυψης
  • Μελετώ = αποκαλύπτω
  • Διδασκαλία = όχι απλή μεταφορά γνώσης αλλά κριτικός τρόπος κατανόησης και αντίληψης της ανάγνωσης της λέξης και του κόσμου, του κειμένου και του πλαισίου του
  • Ο δάσκαλος διαθέτει τα βασικά εργαλεία (όπως ο χτίστης) στη δουλειά του
  • Η κατανόηση είναι μια κατεργασία που προϋποθέτει τη συνέργεια δασκάλου μαθητή και τη σωστή χρήση των απαιτούμενων εργαλείων
  • Η γνώση θα πρέπει να προβάλλεται ως διαδικασία απαραίτητη για κάτι 
  • Μετά πρέπει να μάθουμε πώς να μαθαίνουμε
  • Αυτό προϋποθέτει αγάπη για τη γνώση
  • Η μελέτη πηγή απόλαυσης και χαράς: ασφαλής δείκτης μιας φιλόδοξης εκπαίδευσης!
  • Μια κριτική ανάγνωση των κειμένων και του κόσμου έχει να κάνει με αλλαγές που συντελούνται εντός τους.

Δεύτερη επιστολή: Μην αφήνεις να σε παραλύει ο φόβος για ό,τι σε δυσκολεύει!

  • Παρακίνησε τους μαθητές σου να θέσουν σε κίνηση τη φαντασία, την περιέργεια και την κριτική σκέψη τους μπροστά σε κάθε εμπόδιο 
  • Ενθάρρυνέ τους να βλέπουν το κάθε εμπόδιο ως μια νέα πρόκληση 

Τρίτη επιστολή: Αγάπησε με πάθος τη διδασκαλία σου!

  • Με τη διδασκαλία συμβάλλεις στη σταδιακή αλλαγή των μαθητών
  • Δίνεις νόημα στην παρουσία τους στον κόσμο
  • Με τη μετάδοση της γνώσης πολεμάς κάθε αυθαιρεσία και κάθε αλαζονεία

Τέταρτη επιστολή: Τα προσόντα του προοδευτικού δασκάλου

  • Η ταπεινοφροσύνη (συνδυασμένη με αυτοπεποίθηση, αυτοσεβασμό και σεβασμό για τους άλλους): Κανείς δεν τα ξέρει όλα. Κανείς δεν τα αγνοεί όλα. Όλοι ξέρουμε κάτι. Όλοι αγνοούμε κάτι!
  • Να είσαι πάντα έτοιμος να διδάξεις και να διδαχθείς
  • Κάθε αυταρχισμός οδηγεί στην άκριτη συμμόρφωση και σημαίνει ασέβεια για τα πλάσματα –τους μαθητές μου‐ που μου έχουν εμπιστευτεί
  • Πλάι στην ταπεινοφροσύνη πρέπει να βρίσκεται η αγάπη στους μαθητές και στην πράξη της διδασκαλίας
  • Πρόκειται για ένα είδος εξοπλισμένης αγάπης χωρίς την οποία οι δάσκαλοι δεν θα μπορούσαν ν’ αντέξουν την κρατική και κοινωνική αδικία και περιφρόνηση. 
  • Η μαχητική αυτή αγάπη με οπλίζει με θάρρος να αγαπήσω το όραμά μου και να αγωνιστώ γι’ αυτό.
  • Μια άλλη αρετή είναι η ανεκτικότητα. Χωρίς αυτήν δεν είναι εφικτό κανένα παιδαγωγικό έργο. Καμιά δημοκρατική εμπειρία. Καμιά προοδευτική εκπαιδευτική πράξη. Είμαι ανεκτικός δεν σημαίνει ότι συναινώ στο μη εφικτό. Δεν συγκαλύπτω την αυθάδεια. Ανεκτικότητα είναι η αρετή που μας μαθαίνει να ζούμε με το διαφορετικό. Μας διδάσκει να μαθαίνουμε απ’ αυτό και να το σεβόμαστε.
  • Όμως προσοχή: κανένας δεν μπορεί να διδαχθεί την ανεκτικότητα σ’ ένα περιβάλλον ανευθυνότητας που δεν παράγει δημοκρατία! Η πράξη της ανοχής προϋποθέτει περιβάλλον στο οποίο μπορούν να τίθενται όρια και αρχές σεβαστές.
  • Η αποφασιστικότητα: η λήψη αποφάσεων προϋποθέτει την ελευθερία. Η λήψη αποφάσεων είναι συχνά ρήξη. Πρέπει όμως να απέχει από την αυθαιρεσία. Η χαλαρότητα είναι χειρότερη από την κατάχρηση εξουσίας.
  • Το ιδανικό: παίρνουμε αποφάσεις μαζί με τους μαθητές μας, αφού αναλύσουμε το πρόβλημα. Άλλες φορές η απόφαση που πρέπει να ληφθεί ανήκει στο πεδίο αρμοδιότητας του εκπαιδευτικού.
  • Η αναποφασιστικότητα φανερώνει έλλειψη αυτοπεποίθησης. Αλλά η αυτοπεποίθηση είναι απαραίτητη για όποιον έχει αναλάβει ευθύνες όπως να διοικεί μια τάξη.
  • Ο προοδευτικός εκπαιδευτικός βιώνει διαρκώς την ένταση μεταξύ υπομονής και ανυπομονησίας. Στην ισορροπία αυτή εντάσσεται και η λεκτική φειδώ. Να μην χάνουμε τον έλεγχο των λόγων μας. Να μην υπερβαίνουμε τα όρια του συνετού αλλά και ενεργητικού λόγου. Ο λόγος του υπομονετικού είναι πάντα κόσμιος. Ο καλοσυνάτος λόγος μπορεί να γεννήσει την ψευδαίσθηση ότι όλα επιτρέπονται. Ο νευρικός και ανεξέλεγκτος λόγος καταλήγει σε ασυνέπεια και ανευθυνότητα. Δεν αρκεί να αγαπάς. Πρέπει να ξέρεις πώς να αγαπάς.
  • Ο εκπαιδευτικός πρέπει να υπερασπίζεται τη χαρά της ζωής, να προσφέρει ολοκληρωτικά τον εαυτό του στη ζωή! Να συμβάλλει στη δημιουργία ενός χαρούμενου και ευτυχισμένου σχολείου. Να εργάζεται για ένα σχολείο‐ περιπέτεια, ένα σχολείο που πάει μπροστά, που δεν φοβάται να ριψοκινδυνεύει, που απορρίπτει τη στασιμότητα. Που μιλά, που συμμετέχει, δημιουργεί, αγαπά, φαντάζεται, αγκαλιάζει με πάθος και λέει ναι στη ζωή. Που δεν αφήνεται στη μοιρολατρική παραίτηση «και τι μπορώ να κάνω»;
  • Δεν υπάρχει ζωή και πρόοδος και εξέλιξη χωρίς αγώνα και σύγκρουση!
  • Υπέρτατο, τέλος, χρέος του εκπαιδευτικού είναι να υπερασπίζεται τα δικαιώματά του: το δικαίωμα της ελευθερίας στη διδασκαλία, της κριτικής, το δικαίωμα των καλύτερων συνθηκών άσκησης του εκπαιδευτικού του έργου, το δικαίωμα να επιμορφώνεται και να αμείβεται σωστά. Το δικαίωμα να γίνονται σεβαστά από την πολιτεία τα δικαιώματά του! 5. Πέμπτη επιστολή: Η πρώτη μέρα στο Σχολείο.
  • Ο εκπαιδευτικός δεν είναι άτρωτος. Είναι άνθρωπος, όπως και ο μαθητής. Μειονέκτημα για τον εκπαιδευτικό δεν είναι η ανασφάλεια και ο φόβος, αλλά η αδυναμία του να αγωνιστεί να ξεπεράσει το φόβο. Ο φόβος της πρώτης μέρας είναι απολύτως φυσιολογικός. Η ενδεδειγμένη στάση: ειλικρίνεια! Το καλύτερο είναι να πούμε στους μαθητές μας πώς νιώθουμε τη συγκεκριμένη στιγμή, δείχνοντας πως είμαστε άνθρωποι κι έχουμε όρια.
  • Όταν αντιμετωπίζουμε το φόβο, κάνουμε το πρώτο βήμα να τον μετατρέψουμε σε θάρρος.
  • Από την πρώτη μέρα ο εκπαιδευτικός κατανοεί και σέβεται τις προτιμήσεις των μαθητών του, τον τρόπο που μιλούν, που αντιδρούν… Είναι όλα μέρος της πολιτισμικής τους ταυτότητας, από την οποία δεν λείπει και το στοιχείο της κοινωνικής τάξης. Ο εκπαιδευτικός παρατηρεί και καταγράφει. Μελετά και ξαναμελετά όσα καταγράφει. Βοηθά την τάξη να κατανοήσει τον εαυτό της ως κείμενο.
  • Από την ώρα αυτή ο εκπαιδευτικός θεμελιώνει μια σχέση σεβασμού και αφοσίωσης με την τάξη. Δεν περιορίζεται στη μηχανιστική διεκπεραίωση της ύλης. Κατανοεί το περιβάλλον του μαθητή και μπορεί να εξηγήσει την τραγική πολλές φορές ύπαρξη πολλών μη προνομιούχων μαθητών (που δεν βλέπουν όνειρα, μόνο εφιάλτες).
  • Χρειαζόμαστε λοιπόν τον επαγγελματικά ικανό και ευαίσθητο δάσκαλο. Όχι απλώς μια μητέρα που κανακεύει. Ο δάσκαλος αυτός δεν φοβάται την τρυφερότητα, δεν είναι κλειστός απέναντι στις συναισθηματικές ανάγκες των ανθρώπων που του έχουν εμπιστευθεί. Δεν είναι άδειος από ζωή και αισθήματα. Κυριαρχείται από την αγάπη. Δεν μπορεί να διδάσκει την ύλη του σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο.
  • Από την πρώτη μέρα στην τάξη ο δάσκαλος πρέπει να δείξει στους μαθητές του τη σημασία της φαντασίας για τη ζωή! Να τονίσει το δικαίωμα που έχουν να φαντάζονται, να ονειρεύονται και να αγωνίζονται για τα όνειρά τους!

Έκτη επιστολή: Η σχέση με τους μαθητές: θεμελιώδης, περίπλοκη και δύσκολη!

  • Βάση: ο συγκροτημένος και συνεπής λόγος. Η λογοδοσία.
  • Οι μαθητές πρέπει να μάθουν: 1. ότι είναι θεμιτό ν’ αλλάζει κανείς θέση, όταν αλλάζουν τα δεδομένα, 2. να αναζητούν τους λόγους που τους έκαναν ν’ αλλάξουν
  • Μόλις οι εκπαιδευτικοί αρχίσουν τη διαδικασία της λογοδοσίας, σιγά‐σιγά θ’ αρχίσουν να κάνουν το ίδιο και οι μαθητές.
  • Τι μπορεί να πει όμως κανείς για το δάσκαλο που διδάσκει και απαιτεί συνέπεια, είναι όμως ο ίδιος ασυνεπής;
  • Ο δάσκαλος έχει πολλά να διδάξει στα παιδιά, πέρα από τη διδακτέα ύλη
  • Οι μαθητές δοκιμάζουν συχνά τον δάσκαλο. Ο δάσκαλος πρέπει να δεχτεί ότι κάποιος μπορεί να τον αμφισβητήσει.
  • Είναι δικαίωμα του μαθητή να αμφισβητεί και να εκφράζει δημόσια την αμφιβολία του. Είναι καθήκον του δασκάλου να αποδεικνύει κάθε στιγμή την αλήθεια των λόγων του. Και να ελέγχει την αστήρικτη κριτική.
  • Ο δάσκαλος οφείλει να είναι ταπεινός. Να δέχεται ότι δεν είμαστε τέλειοι ούτε αλάθητοι.
  • Εξαιρετικά ωφέλιμο: ν’ αφιερώνουμε λίγο χρόνο κάθε δυο μέρες και να καταγράφουμε με τους μαθητές μας αναλυτικά και κριτικά τη γλώσσα και την πρακτική μας. Στιγμές που μας κέντρισαν θετικά ή αρνητικά. Μαθαίνουμε έτσι να παρατηρούμε, να αναλύουμε και εδραιώνουμε μια ειλικρινή συνεργασία.

 Έβδομη επιστολή: Από το μιλάω στους μαθητές μου, στο μιλάω με τους μαθητές μου!

  • Τήρηση κανόνων – αποστασιοποίηση από το «όλα επιτρέπονται» που ενισχύει τον αυταρχισμό
  • Η έλλειψη πειθαρχίας δυναμώνει το φόβο απέναντι στην ελευθερία
  • Ο δημοκρατικός δάσκαλος δεν υιοθετεί την απειθαρχία, την ασυνέπεια, το «άς το έτσι για να δούμε τι θα συμβεί»
  • Μιλώντας στους μαθητές και με τους μαθητές συμβάλλουμε στη διαμόρφωση υπεύθυνων και με κριτική σκέψη πολιτών.
  • Η δημοκρατία, όπως κάθε όραμα, δεν φτιάχνεται με διακηρύξεις αλλά με περίσκεψη και καλλιέργεια. Δεν είναι ο λόγος μου που δηλώνει ότι είμαι δημοκράτης, ότι δεν είμαι ρατσιστής, αλλά οι πράξεις μου. Οι πράξεις μου μαρτυρούν αν είμαι πιστός στο λόγο μου.

 Όγδοη επιστολή: Πολιτισμική ταυτότητα και παιδεία

  • Είμαστε προγραμματισμένοι να μαθαίνουμε. Η μάθηση και η αναζήτηση αποτελούν μέρος της ύπαρξής μας στον κόσμο.
  • Είμαστε προορισμένοι να δημιουργούμε πολιτισμό. Η παιδεία είναι η κατεξοχήν πολιτισμική έκφραση. Είναι η περηφάνια του ανθρώπου γι’ αυτό που αποκτά, πέρα απ’ αυτό που κληρονομεί.
  • Η γνήσια παιδεία αντιμάχεται την ισχυρή μας τάση να θεωρούμε ότι αυτό που είναι διαφορετικό από μας είναι κατώτερο.

 Ένατη επιστολή: ανάμεσα στο θεωρητικό και στο πραγματικό πλαίσιο

  • Είμαστε τα μόνα όντα με την ικανότητα να είμαστε ταυτόχρονα και τα αντικείμενα και τα υποκείμενα των σχέσεων που συνυφαίνουμε με τους άλλους. 
  • Δημιουργούμε την ιστορία κι αυτή μας δημιουργεί και μας ξαναδημιουργεί
  • Ξεκινώντας από ένα αναγκαίο θεωρητικό πλαίσιο, πρέπει να αποστασιοποιούμαστε ταυτόχρονα απ’ αυτό και να σκεφτόμαστε την πράξη. Είναι αδύνατο να διδάξω την ύλη χωρίς να γνωρίζω πώς σκέφτονται οι μαθητές μου στο πλαίσιο της καθημερινής τους ζωής. Χωρίς να γνωρίζω τι ξέρουν ανεξάρτητα από το σχολείο, ώστε να τους βοηθήσω να γνωρίσουν καλύτερα αυτά που ήδη ξέρουν και να τους διδάξω αυτά που δεν ξέρουν.

Δέκατη επιστολή: και πάλι για το ζήτημα της πειθαρχίας

  • Μας λείπει η πειθαρχία στο σπίτι, στο σχολείο, στο δρόμο, στην κυκλοφορία. Η ανομία και η έλλειψη ευθύνης είναι ασέβεια για τον άλλο. Ασέβεια για τη δημοκρατία, αφού μόνο με την υπευθυνότητα πολεμάμε την αδικία και την ανευθυνότητα του συστήματος.
  • Χωρίς πειθαρχία δεν δημιουργεί κανείς πνευματικό έργο. Ποια είναι όμως η υγιής πειθαρχία; Πως θα βρούμε την ισορρόπηση ανάμεσα στην εξουσία και την ελευθερία, πώς θα ξεπεράσουμε μικρόψυχες πολιτικές, πώς θα πούμε όχι στα ατομικιστικά συμφέροντα και πώς θ’ αφήσουμε στην άκρη τις αυταπάτες του σχολαστικού παιδαγωγού; Απαιτώντας ηθικές αρχές πώς θα απομακρυνθούμε από την ασχήμια του πουριτανισμού και θα στοχεύσουμε στην ομορφιά και στην καθαρότητα; Δεχόμενοι την επιστημονική υπευθυνότητα, πώς θα απορρίψουμε τις στρεβλώσεις του επιστημονισμού;
  • Στους σκοπούς αυτούς πρέπει να αφοσιωθούμε και όχι στη μονοδιάστατη λογική της μετάδοσης γνώσεων στους μαθητές.
  • Μόνο εφόσον οι μαθητές γίνουν σκεπτόμενα υποκείμενα και αναγνωρίσουν ότι είναι εξίσου σκεπτόμενα υποκείμενα με τους δασκάλους, είναι δυνατόν να γίνουν παραγωγικά υποκείμενα του νοήματος ή της γνώσης του αντικειμένου. Στη διαλεκτική αυτή κίνηση η διδασκαλία και η μάθηση γίνονται γνώση και εκ νέου γνώση. Οι μαθητές γνωρίζουν αυτό που δεν γνώριζαν και οι δάσκαλοι κατακτούν εκ νέου αυτό που γνώριζαν ήδη.
  • Ναι, ονειρεύομαι, επειδή ως ιστορική οντότητα αν δεν ονειρεύομαι, δεν μπορώ να είμαι οντότητα.
  • Ονειρεύομαι, γιατί ο στόχος μου είναι ψηλός: να συμβάλω στη δημιουργία του ελεύθερου πολίτη, όπως τον οραματίστηκε ο Αριστοτέλης, και η ιδιότητα του πολίτη προϋποθέτει πειθαρχία και ελευθερία. Η ιδιότητα του πολίτη δεν αποκτιέται τυχαία. Είναι μια διεργασία που ποτέ δεν τελειώνει και που πάντα πρέπει ν’ αγωνιζόμαστε γι’ αυτήν. Ονειρεύομαι, γιατί κάθε δημοκρατική εκπαίδευση είναι εκπαίδευση για την ιδιότητα του πολίτη. Του υπεύθυνου, του έντιμου, του συνεπούς και γι’ αυτό ευτυχισμένου πολίτη! Ο σεβασμός στους μαθητές μου προκύπτει από τη λογοδοσία μου στο ζήτημα της προσφοράς μου στην ιδιότητα του πολίτη.

ThessWeek: Μία εβδομάδα γεμάτη events Πληροφορικής (στη Θεσσαλονίκη)

ThessWeek: Μία εβδομάδα γεμάτη events Πληροφορικής (στη Θεσσαλονίκη)


Το Σάββατο 13 Μαΐου 2017 ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις της «ThessWeek», της εβδομάδας τεχνολογίας, πληροφορικής, επικοινωνιών, εξωστρέφειας, εκπαίδευσης και καινοτομίας, η οποία φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε θεσμό και να αποτελέσει η Θεσσαλονίκη πόλο έλξης για όλη τη Νότια Ευρώπη.

Περισσότερα για την thessweek καθώς και το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι διαθέσιμα στον σύνδεσμο:  http://www.thessweek.gr/

Θα ήθελα πολύ να πάω (κλωνοποιώντας τον εαυτό μου)...
  • την Τρίτη στο Wearables and Internet of Things 
  • την Τρίτη στην Open Day / ξενάγηση του ΕΚΕΤΑ
  • την Τετάρτη στο Technology Forum (περισσότερα εδώ)
  • την Πέμπτη στο Digital Marketing
  • το Σου-Κου στο DevIT
Η «ThessWeek» είναι μια νέα πρωτοβουλία που έχει ξεκινήσει από τους 15 φορείς συνδιοργανωτές του 4ου Technology Forum της Θεσσαλονίκης (www.technology-forum.eu), το οποίο θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17 Μαΐου 2017 (ώρες 9.00 - 20.00) στις εγκαταστάσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας/Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας. 

Συνολικά στη «ThessWeek», στο διάστημα από 12 έως 21 Μαΐου, συμπεριλαμβάνονται 12 εκδηλώσεις το πρόγραμμα διεξαγωγής των οποίων έχει ως εξής:

ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΜΑΪΟΥ
Startup Weekend Thessaloniki: Το τριήμερο επιχειρηματικότητας που καλεί δημιουργικούς ανθρώπους να παρουσιάσουν τις ιδέες τους και σχηματίζοντας ομάδες να υλοποιήσουν ένα ελάχιστο δυνατό πρωτότυπο. To «Get Your Hands Dirty» είναι ανοιχτό σε άτομα ή ομάδες με ιδέες αλλά και σε όσους θέλουν να εμπλακούν στην δημιουργική διαδικασία προσφέροντας τις δεξιότητες τους.
Ώρες διεξαγωγής 9.00’-21.00’ και τόπος διεξαγωγής: Ποσειδώνειο, Κυδωνίων 2, Θεσσαλονίκη 54655
Οργάνωση: ΟΚ!Thess

techsaloniki: Το καθιερωμένο ραντεβού δυναμικών εταιριών της πόλης με την νέους που αναζητούν εργασία. Είκοσι δυναμικές εταιρίες περιμένουν το βιογραφικό σου. Μια απλή διαδικασία Skill Matching και συνεντεύξεων με εταιρίες που συμμετέχουν στο Techsaloniki.
Ώρες διεξαγωγής 12:00’-21:00’ και χώρος διεξαγωγής: Λευκός Πύργος, Βασιλικό Θέατρο, Λεωφόρος Μεγ. Αλεξάνδρου, Θεσσαλονίκη 546 21
Οργάνωση: Technopolis Cluster Ανάπτυξης Λογισμικού

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΜΑΪΟΥ
Startup Weekend Thessaloniki και 2 techsaloniki (δεύτερη ημέρα). Στους ίδιους χώρους διεξαγωγής και στους ίδιους χρόνους.

ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΜΑΪΟΥ
Ημέρες Καριέρας 2017: Το Γραφείο Διασύνδεσης του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) διοργανώνει για 5η συνεχή χρονιά τις «Ημέρες Καριέρας». Συνολικά θα συμμετάσχουν 66 εταιρίες από διάφορους επιχειρηματικούς κλάδους και έχουν προγραμματιστεί συνεντεύξεις με περισσότερους από 600 τελειοφοίτους και αποφοίτους του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ωρες διεξαγωγής: 9.00’-18.00’ και τόπος διεξαγωγής: Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (Κ.Ε.Δ.Ε.Α.),οδός 3ης Σεπτεμβρίου (Πανεπιστημιούπολη).
Οργάνωση: ΑΠΘ
Apache Shiro/AspectJ + The Things Network: Το Java meetup Μαΐου, στο πλαίσιο της εβδομάδας «Thessweek» είναι αφιερωμένο στις τεχνολογίες Apache Shiro και AspectJ καθώς και στο The Things Network της Θεσσαλονίκης.
Ωρες διεξαγωγής 18.30’-21.30’ και τόπος διεξαγωγής: Ευζώνων, Στρ. Ναπολέοντος Ζέρβα 10, Θεσσαλονίκη 54640
Οργάνωση: Java Meetup

ΤΡΙΤΗ 16 ΜΑΪΟΥ
Wearables and Internet of Things
Ωρες διεξαγωγής 9.00’-17.00’ και τόπος διεξαγωγής: Σφαγεία, Porto Palace Hotel, 26ης Οκτωβρίου 65, Θεσσαλονίκη 54628.
Οργάνωση: Ερευνητικό Εργαστήριο ΣΥΑΔ του ΑΤΕΙΘ, IEEE EDS Greece Chapter και IEEE ATEITHE Student Branch
Open Day Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής: Το Ινστιτούτο Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών, του Eθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (EKETA) ανοίγει τις πόρτες του και προσκαλεί σε μια ενδιαφέρουσα ξενάγηση στον συναρπαστικό κόσμο της πληροφορικής.
Ώρες διεξαγωγής 12:00’ - 17:00’ και τοπος διεξαγωγής Θέρμη, 6ο χλμ. οδού Χαριλάου-Θέρμης , Θέρμη/Θεσσαλονίκη 57001
Οργάνωση: ΕΚΕΤΑ-ΙΠΤΗΛ
3.Ημέρες Καριέρας ΑΠΘ (δεύτερη ημέρα)

ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΪΟΥ
4ο Technology Forum: Το συνέδριο Πληροφορικής της Θεσσαλονίκης.
Ώρες διεξαγωγής 9.00’-20.00’ και χώρος διεξαγωγής: ΤΕΕ/ΤΚΜ-Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου 49
Οργάνωση: ΣΕΠΒΕ, ΑΠΘ, ΕΚΕΤΑ, ΓΓΕΤ, ΑΖΚ, ΠΑΜΑΚ, ΠΚΜ, ΔΠ, ΔΙΠΑΕ, ΑΤΕΙΘ, EG, ΣΕΒΕ, ΔΘ, ΣΒΒΕ και ΥΜΑΘ.
we are together
Ώρες διεξαγωγής 18.00’-22.00’ και τόπος διεξαγωγής: Νέο Δημαρχείο, Λεωφ. Βασ. Γεωργίου 1, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, Θεσσαλονίκη
Οργάνωση: ΟΚ!Thess skgtech

ΠΕΜΠΤΗ 18 ΜΑΪΟΥ
e-Tourism - Region of Central Macedonia ISeB: Παρουσίαση αποτελεσμάτων έρευνας των φοιτητών του Τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, υπό την καθοδήγηση καθηγητών του Εργαστηρίου του Τμήματος με τον τίτλο ISeB, αναφορικά με το επίπεδο ποιότητας και τα χαρακτηριστικά των τουριστικών υπηρεσιών που παρέχονται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Εκπονήθηκε στο πλαίσιο των προσπαθειών που καταβάλλονται από την Περιφέρεια για τη διεύρυνση της τουριστικής περιόδου και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων τουριστικών υπηρεσιών.
Ώρες διεξαγωγής 9.00’-11.00’ και τόπος διεξαγωγής: Αίθουσα συνεδρίων, Κτίριο Γ-Δ, 1ος όροφος, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Εγνατία 156, Θεσσαλονίκη 540 06
Οργάνωση: (ISeB) Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Digital Marketing: Στο ψηφιακό/διαδικτυακό περιβάλλον, οι στρατηγικές μάρκετινγκ και το μίγμα επικοινωνίας και προβολής μεταβάλλονται ραγδαία, με αποτέλεσμα την υιοθέτηση καινοτόμων μεθοδολογιών και εφαρμογών ψηφιακών τεχνολογιών. Οι εταιρίες και οι επαγγελματίες που δρουν στο συγκεκριμένο χώρο καλούνται να αναπροσαρμόσουν τις δραστηριότητές τους στο νέο αυτό περιβάλλον. Στο πάνελ των εταιριών ψηφιακού μάρκετινγκ και ψηφιακής προβολής θα γίνει εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων και ανάπτυξη θεμάτων που αφορούν στα συγκεκριμένα πεδία δράσης του digital marketing.
Ώρες διεξαγωγής 9.00’-13.00’ και τόπος διεξαγωγής: Αίθουσα συνεδρίων, Κτίριο Γ-Δ, 1ος όροφος, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Εγνατία 156, Θεσσαλονίκη 540 06
Οργάνωση: (ISeB) Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Digital Health Meet-up: Η μεγάλη πρόοδος που παρατηρείται την τελευταία δεκαετία στην ανάπτυξη εργαλειών που αποσκοπούν στην καλύτερη πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία, παρακολούθηση και διαχείριση της υγείας και του τρόπου ζωής είναι αλματώδης. Σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια κοινότητα γύρω από τεχνολογίες και καινοτόμες επιχειρηματικές δραστηριότητες στον τομέα της υγείας, ειδικοί τεχνολογιών υγείας συναντώνται να μιλήσουν, να δικτυωθούν και να ανταλλάξουν ιδέες και πληροφορίες για το πώς η ψηφιακή υγεία και οι νέες τεχνολογίες μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας.
Ώρες διεξαγωγής 18.00’-21.00’ και τόπος διεξαγωγής: Ποσειδώνειο, Κυδωνίων 2, Θεσσαλονίκη 54655
Οργάνωση: ΟΚ!Τhess

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΜΑΪΟΥ
DEVit: The 360° Web Development Conference. Each year we meticulously vet and select remarkable speakers to deliver the best talks on web development. Whether it's Frontend, Backend, DevOps or Mobile that you care about, join us to learn about the most modern practices and techniques. A truly 360° conference!
Ώρες διεξαγωγής 11:00’-20:00’ και χώρος διεξαγωγήςQ Λευκός Πύργος, The Royal Theatre, Leof. Meg. Alexandrou Βασιλικό Θέατρο, Λεωφόρος Μεγ. Αλεξάνδρου, Θεσσαλονίκη 546 21
Οργάνωση: skgtech, SHESHARP

ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΜΑΪΟΥ
DEVit (δεύτερη ημέρα): στον ίδιο τόπο και με στις ίδιες ώρες διεξαγωγής.

Για περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων της «ThessWeek», http://www.thessweek.gr/

Οι συνεργαζόμενοι φορείς είναι: Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής Βορείου Ελλάδος (ΣΕΠΒΕ), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας (ΑΖΚ), Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ), Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΚΜ), Δίκτυο ΠΡΑΞΗ (ΔΠ), Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ), Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης (ΑΤΕΙΘ), EnterpriseGreece (EG), Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ), Δήμος Θεσσαλονίκης (ΔΘ), Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ), Υπουργείο Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης) (Υ.ΜΑ.Θ).



Με αφορμή τον WannaCry Ransomware θυμήθηκα "Πως ο Kevin από τις Φιλιππίνες μου χάρισε έναν έξτρα χρόνο ζωής..."

Με αφορμή τον WannaCry Ransomware θυμήθηκα "Πως ο Kevin από τις Φιλιππίνες μου χάρισε έναν έξτρα χρόνο ζωής..."


Με αφορμή τον ντόρο που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες μέρες για τον ιό απαίτησης λύτρων (ransomware) με το πολύ εύστοχο όνομα "θέλω να κλάψω" (WannaCry), ξανα-θυμήθηκα την περιπέτεια που είχα με έναν παρόμοιο ιό μερικούς μήνες πριν.

Περισσότερες πληροφορίες για τον WannaCry θα βρείτε εδώ ή εδώ. Με απλά λόγια, το φυσικό ανάλογο του ιού αυτού είναι σαν κάποιος να έχει κλέψει το κλειδί του σπιτιού σας και να σας ζητάει λύτρα (σε μη σημειωμένα και μη συνεχόμενα χαρτονομίσματα) για να σας το επιστρέψει ;-)

Καθίστε αναπαυτικά και χαμογελάστε χαιρέκακα με τα παθήματα μου γιατί, ναι, τελικά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες :-(

Όλα ξεκίνησαν στις 10 Αυγούστου (του 2016), στο πατρικό μου σπίτι, στην Άρνισσα όταν αποφάσισα να χρησιμοποιήσω τον υπολογιστή του μικρότερου μου αδερφού για να γράψω μια ριμάδα δημοσίευση (που σημειωτέον ακόμη με παιδεύει). Καλός υπολογιστής μεν, με εγκατεστημένα Windows XP προ δεκαετίας δε. Συνεπώς καταλαβαίνετε, 10 λεπτά να εκκινήσει, άλλα 10 να ανοίξει το γουόρντ, ο ιντερνετ εξπλόρερ (βέρσιον έξι) έβγαζε 404 error κόντρα στο 404 error και το Kaspersky να μη σταματάει να σκανάρει το δίσκο που είχε ελεύθερα μόλις 1,2 GB.

Δε γινόταν να δουλέψω έτσι. Η μόνο λύση για να ξαλαφρώσει το σύστημα ήταν να απενεργοποιήσω το Kaspersky. Ναι σωστά διαβάσατε, έγραψα "να απενεργοποιήσω το Kaspersky", σε τέτοιο βαθμό απόγνωσης είχα φτάσει. Εξάλλου σκέφτηκα τι χειρότερο μπορεί να πάθει το λειτουργικό, τα αρχεία μου δεν κινδυνεύουν μιας και είναι .docx και .pdf, οπότε όλα καλά. Δεξί κλικ απενεργοποίηση. Ας εγκαταστήσω τώρα και την εφαρμογή του Google Drive για να συγχρονίσει τοπικά τα αρχεία που έχω για την εργασία μου ώστε να μη χρειάζεται να μπαίνω όλη την ώρα από τον Chrome και ξεκινάω το γράψιμο.

Πάω στην κουζίνα, χτυπάω ένα φραπέ και γυρνάω. Κάθομαι, δημιουργώ ένα κενό doc (MS Οffice 2003 γαρ) και αρχίζω να ψάχνω στα .pdf μου για να βρω 2-3 καλά papers να ξεπατικοτάρω υλικό για το introduction.

[Τώρα είναι η στιγμή που ο σκηνοθέτης βάζει τη μουσική ντα-ντα-ντα-ντα που σου δίνει την αίσθηση ότι θα συμβεί κάτι κακό]

"Ρε, που είναι το paper του Siemens; Και τι είναι αυτά τα αρχεία με την κατάληξη zepto και το ακαταλαβίστικο όνομα και γιατί δεν ανοίγουν; Ααααα κανάς χαβαλεδιάρης ιός θα ναι" σκέφτηκα χαλαρά και ως πληροφορικός (που μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα ντεεεε) δε μάσησα.

Αργά και χαλαρά έκανα μια αναζήτηση στο ιστό και εκεί άρχισα να ζορίζομαι λιγάκι. Πρόκειται για ιό που κρυπτογραφεί τα αρχεία σου και για να σου δώσουν το υποτιθέμενο κλειδί αποκρυπτογράφισης σου ζητούν λεφτά και τσουπ το μηνυματάκι στην οθόνη. Μπαίνω στους φακέλους και βλέπω ότι έχει συμβεί μακελειό. Σχεδόν το σύνολο των pdf έχουν κρυπτογραφηθεί, το ίδιο και πολλά docx και ο ιός ακόμη δούλευε. Λουσμένος στον ιδρώτα ενεργοποιώ ξανά το Kaspersky κάνω ένα σκανάρισμα και πριν ζητήσω επανεκκίνηση πιάνω με την άκρη του ματιού μου ότι η εφαρμογή Google Drive έκανε συγχρονισμό. Συγχρόνιζε, δηλαδή ανέβαζε και αντικαθιστούσε τα τα τα τα τα αρχεία που είχα στο σύννεφο στο λογαριασμό μου στο Google Drive με τα κρυπτογραφημένα αρχεία του υπολογιστή.

- ΑΑΑαΑΑΑααααΑΑαααααααααααΑΑΑααααααααααααΑΑΑαΑΑαΑΑΑαΑαααΑααααααααα
- Τι έγινε αγόρι μου; (η μαμά) Όλα καλά;
- Ναι μαμά (η κλασική απάντηση)...

Σταματάω (pause) τον συγχρονισμό και μπαίνω από τον Chrome στο λογαριασμό στο σύννεφο. Ευτυχώς έχω προλάβει, έχει καταστραφεί μόνο ένα 10 - 20 % από τα αρχεία μου (αντικαταστάθηκαν από τα αντίστοιχα κρυπτογραφημένα του σκληρού δίσκου).

- Φίλιππε αγόρι μου έλα, τρώμε... (η μαμά)

Βάζω το Kasperseky να ψάξει όλο το δίσκο (με το google drive σε κατάσταση pause) και πάω για φαγητό μιας και όταν φωνάζει η μαμά για φαγητό δε πα να υπολογίζεις την τροχιά εκτόξευσης πυραύλου προς τη σελήνη, θα πρέπει να διακόψεις και να πας...

Όταν γυρνάω το μηχάνημα έχει κάνει για κάποιον ακατανόητο λόγο επανεκκίνηση και η επιφάνεια εργασίας απλώνεται φαρδιά-πλατιά μπροστά μου (εννοείται ότι τα XP δεν ζητούν κωδικό πρόσβασης για να μπεις στο λογαριασμό σου, εξάλλου τι χρειάζεται ο κωδικός που λένε και οι λάτρεις τους), η εφαρμογή google drive έχει εκκινήσει ξανά και με χαρά με ενημερώνει ότι έχει συγχρονίσει όλα τα αρχεία μου.

Ξανά-μπαίνω έντρομος στο cloud του google drive και βλέπω Βατερλό. Όλα τα αρχεία μου είχαν αντικατασταθεί από τα κρυπτογραφημένα από τον ιό. Αυτή τη φορά δεν είχα δύναμη ούτε καν να ουρλιάξω...



Αρπάζω το τηλέφωνο και παίρνω την Ελίνα (σύζυγος, ευτυχώς πληροφορικός και ακόμη ευτυχέστερα backup-freak) που βρίσκεται στο σπίτι στη Θεσσαλονίκη.

- Έχεις τον υπολογιστή ανοιχτό;- Τι συμβαίνει;- Πες μου έχεις τον υπολογιστή ανοιχτό;- Όχι- Μην τον ανοίξεις για κανένα λόγο...

και της εξηγώ ότι η μόνη μου ελπίδα είναι τα αρχεία που βρίσκονται τοπικά, στον σκληρό δίσκο, στον φάκελο της εφαρμογής google drive του σταθερού υπολογιστή (της Θεσσαλονίκης) τα οποία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχρονιστούν από μόνα τους με αυτά του cloud.

Η Ελίνα αποσυνδέει όλα τα καλώδια του ιντερνετ, παίρνει backup του φακέλου στην επιφάνεια εργασίας του desktop, στο laptop, στο netbook, στο tablet, στον εξωτερικό σκληρό και σε τρία φλασάκια (back-up freak δεν σας είπα;) και ξεκινάει να μεταφέρει από τον φάκελο (με drag and drop) μέσα από τον Google Chrome τα αρχεία και τους φακέλους στο Google Drive στο σύννεφο.

Ωραία, τελειώσαμε, σκεφτήκαμε και οι δύο και την επόμενη μέρα επιστρέφω Θεσσαλονίκη, κάνω κανά δυο τρεις δοκιμούλες και μένω με την εντύπωση ότι όλα είναι ΟΚ...

Όλα καλά μέχρι την Κυριακή που μας πέρασε όταν έψαξα τα ερωτηματολόγια της έρευνας για τα MOOCs στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (για την οποία δουλεύω τα τελευταία τρία χρόνια) στην οποία μάλιστα μπορεί και να είχατε συμμετάσχει κιόλας...

Κάνοντας κλικ στο αρχείο έπαιρνα ως απάντηση ότι το αρχείο δεν υπάρχει. Κλικ σε άλλο αρχείο, τα ίδια, σε άλλο, τα ίδια... Τι είχε συμβεί; Όλα τα αρχεία που είχαν δημιουργηθεί από εφαρμογές του Googgle Drive στο cloud (Google Docs, Google Sheets, Google Forms, κλπ) με το που βγήκαν από τον φάκελο της εφαρμογής του Google Drive (το υποτιθέμενο backup) μετατράπηκαν ουσιαστικά σε links χωρίς περιεχόμενου και δείχναν στο πουθενά.

146 ερωτηματολόγια αρχής και 64 ερωτηματολόγια τέλους χάθηκαν (μαζί με πολύ υλικό ακόμη) αλλά κυρίως τα ερωτηματολόγια ήταν που...

Η δουλειά μιας ολόκληρης χρονιάς, η προετοιμασία των βιντεοδιαλέξεων, των ασκήσεων, των τεστ, οι συζητήσεις στο φόρουμ, τόσες και τόσες ώρες για να συγκεντρώσω τις απόψεις των μαθητών για τα MOOCs στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέσα σε αυτά τα δύο ερωτηματολόγια και αυτά απλά χάθηκαν. Σκέφτηκα τις 250-300 ώρες δουλειάς στις διακοπές του Πάσχα με τον ήλιο να καίει έξω (πάμε ρε μαλάκα για έναν καφέ), μακριά από την οικογένεια μου (μπαμπά πότε θα έρθεις;) τα ξενύχτια (πότε θα κοιμηθείς ρε αγάπη μου), τις τόσες άλλες κλεμμένες ώρες από σκόρπιες μέρες (μπαμπά έλα να παίξουμε), το στομαχόπονο από το άγχος (παιδί που πότε επιτέλους θα σταματήσεις να διαβάζεις;), τους καφέδες, τις καρτέλες λαπραζόλ και ιμπουτίν που έχω καταναλώσει για στομαχικά θέματα, τον γαμημένο χρόνο που στέρησα από τους άλλους και από τον εαυτό μου και λίγο πριν βάλω τα κλάματα σηκώθηκα, πήγα στον υπολογιστή και ξεκίνησα να περιγράφω το πρόβλημα μου σε μία φόρμα της Google. Συμπλήρωσα από κάτω το τηλέφωνο μου και πάτησα Send.

Σχεδόν ταυτόχρονα χτύπησε το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της γραμμής άκουσα τον Kevin από τις Φιλιππίνες (από το Support Center της Google) να μου λέει ότι θα προσπαθήσει μέχρι να κλείσουμε το τηλέφωνο να δώσει λύση στο πρόβλημα μου...

Του εξήγησα όσο καλύτερα μπορούσα χωρίς πολλές ελπίδες, με έβαλε αναμονή, μουσικούλα...

Κάναμε μια δοκιμή με κάτι, τζίφος. Με ξανά-έβαλε σε αναμονή, μουσικούλα...

Ξαναδοκιμάσαμε κάτι, ξανά τζίφος. Με ξανά-έβαλε σε αναμονή, μουσικούλα...

Με τα πολλά και αφού κατάλαβε τι ακριβώς είχε συμβεί μου είπε ότι η Google (ή τέλος πάντων αυτός που εργάζεται για αυτήν) μπορεί να επαναφέρει τα δεδομένα μου μέχρι και πριν 25 ημέρες, δηλαδή τα δεδομένα μου όπως ήταν στις 11 Αυγούστου, μία ημέρα μετά από την καταστροφή.

- Πλάκα με κάνεις Kevin, ξεστόμισα...- What?- OK, proceed...

και σταύρωσα τα δάχτυλα μου όσο ο Keniv έκανε restore ενώ ταυτόχρονα έλεγα από μέσα μου το "Κύριε εισάκουσον την προσευχή μου..." (δεν κάνω πλάκα...)

Τα 2-3 λεπτά που ο Kevin έκανε το restore πέρασαν από το μυαλό μου όλες (και ήταν πολλές) οι προσπάθειες επαναφοράς κατεστραμμένων αρχείων από αποθηκευτικά μέσα που κατά καιρούς έχω κάνει, τόσο για μένα όσο και για φίλους και γνωστούς (και έχω πολλούς) και ήταν όλες τους, μα όλες τους ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ...

We are ready, είπε ο Kevin και άνοιξα τον Chrome στο Google Drive, προετοιμασμένος για την ψυχρολουσία.

Άραγε πως θα που ανακοινώσει ότι τελικά τα δεδομένα που ανακτήσαμε είχαν πρόβλημα; Θα πει κάτι σαν "I am sorry but as i told you the restoration process is not guranted 100%. We didnt recover your questionaires but we restored this recipe for making pastitsio, is ti OK?" ή θα χρησιμοποιήσει κάτι πιο φιλικό;

Με αγωνία ανοίγω τον φόλντερ, του φόλτερ, του φόλντρερ και βλέπω μέσα το αρχείο με το πολυπόθητο όνομα "2016 - Ερωτηματολόγια Αρχής" κάνω διπλό κλικ και εμφανίζονται τα δεδομένα και η Ελίνα βάζει τα κλάματα και εγώ αρχίζω να ευχαριστώ τον Kevin στα Ελληνικά ρίχνοντας και μερικά μπινελίκια και πολλές ευχές και διάφορα άλλα που δε θυμάμαι...

Εξηγώ στον Kevin τι ακριβώς σώσαμε και δείχνει να συμμερίζεται τη χαρά μας.

Δηλώνω ότι είμαι διατεθειμένος να συμπληρώσω ότι φόρμα / έπαινο χρειαστεί και το παιδί μου λέει οτί απλά έκανε τη δουλειά του (για 1-2 δολάρια την ώρα σκέφτομαι). Επιμένω, δεν υπάρχει λόγος μου λέει. Άρε Kevin να μη μπορώ να πάρω το αεροπλάνο να ρθω να σε φιλήσω...

Στην έρευνα / αξιολόγηση που ακολούθησε είπα (σε ηχογραφημένο μήνυμα) τα καλύτερα για τον Kevin, και ότι ουσιαστικά μου γλύτωσε ένα χρόνο δουλειάς (που θα έπρεπε να τον ξανα-ρίξω από την αρχή) μπορεί να πάρει και προαγωγή με τόσα που είπα ;-) του αξίζει...

Συμπεράσματα από την όλη ιστορία:
  1. Ποτέ ξανά δε χρησιμοποιώ "ξένο" υπολογιστή για σοβαρή δουλεία
  2. Ποτέ ξανά XP (ουστ)
  3. Ποτέ ξανά υπολογιστής χωρίς anti-virus
  4. Ποτέ ξανά εφαρμογές αυτοματοποιημένου συγχρονισμού (ειδικά για ευαίσθητα δεδομένα)
  5. Ακόμη και όταν νομίζεις ότι έχεις πάρει backup μπορεί τελικά να μην έχεις πάρει
  6. Δες το προηγούμενη συμβουλή και πάρε ένα δεύτερο backup
  7. Ζήτω ο Kevin
  8. Σας αγαπώ όλους :-)